Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/AİHM/E. — · K. 23927/94
AİHM

SÜREK VE ÖZDEMİR/TÜRKİYE DAVASI

E. —K. 23927/948 Temmuz 1999
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

1. Dava, Sözleşme’nin 32 madde 1. fıkra ve 47. maddesinde öngörülen üç aylık süre içinde, 27 Nisan 1998 tarihinde Avrupa İnsan Hakları Komisyonu (“Komisyon”) tarafından Sözleşmenin 19. maddesi uyarınca Mahkememize sunulmuştur. Türk vatandaşları olan Sn. Kamil Tekin Sürek ve Sn. Yücel Özdemir tarafından sırasıyla 25 Şubat 1994 ve 4 Mayıs 1994 tarihlerinde eski Madde 25 kapsamında Türkiye Cumhuriyeti aleyhine Komisyon’a sunulmuş olan başvuruya (No. 23462/94) day- anmaktadır. Komisyonun talebi Sözleşme’nin eski 44. ve 48. Maddelerine ve Türkiye tarafından mahkemenin zorunlu yetkisinin tanındığı bildirgeye (Eski 46. Madde) dayanmaktadır. Talebin amacı, dava esaslarının, davalı Devlet tarafından Sözleşme’nin 6. Maddesinin 1. Fıkrası, 10. Maddesi ve 18. Maddesi kapsamındaki yükümlülük- lerin ihlalini ortaya koyup koymadığına ilişkin bir kararın verilmesidir. AVRUPA KONSEYĐ CONSEIL DE...

Karar Metni

SÜREK VE ÖZDEMİR-Türkiye Davası (23927/94 ve 24277/94) Strazburg 8 Temmuz 1999 USULİ İŞLEMLER 1. Dava, Sözleşme’nin 32 madde 1. fıkra ve 47. maddesinde öngörülen üç aylık süre içinde, 27 Nisan 1998 tarihinde Avrupa İnsan Hakları Komisyonu (“Komisyon”) tarafından Sözleşmenin 19. maddesi uyarınca Mahkememize sunulmuştur. Türk vatandaşları olan Sn. Kamil Tekin Sürek ve Sn. Yücel Özdemir tarafından sırasıyla 25 Şubat 1994 ve 4 Mayıs 1994 tarihlerinde eski Madde 25 kapsamında Türkiye Cumhuriyeti aleyhine Komisyon’a sunulmuş olan başvuruya (No. 23462/94) day- anmaktadır. Komisyonun talebi Sözleşme’nin eski 44. ve 48. Maddelerine ve Türkiye tarafından mahkemenin zorunlu yetkisinin tanındığı bildirgeye (Eski 46. Madde) dayanmaktadır. Talebin amacı, dava esaslarının, davalı Devlet tarafından Sözleşme’nin 6. Maddesinin 1. Fıkrası, 10. Maddesi ve 18. Maddesi kapsamındaki yükümlülük- lerin ihlalini ortaya koyup koymadığına ilişkin bir kararın verilmesidir. AVRUPA KONSEYĐ CONSEIL DE L'EUROPE ______________________________________________________________________________________ © T.C. Dışişleri Bakanlığı, 1999. Bu gayrıresmi özet çeviri Dışişleri Bakanlığı Çok Taraflı Siyasî İşler Genel Müdürlüğü tarafından yapılmış olup, Mahkeme’yi bağlamamaktadır. Bu çeviri, davanın adının tam olarak belirtilmiş olması ve yukarıdaki telif hakkı bilgisiyle beraber olması koşulu ile Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan Hakları Genel Müdür Yardımcılığı’na atıfta bulunmak suretiyle ticari olmayan amaçlarla alıntılanabilir.

2. Mahkeme’nin Eski A İçtüzüğünün 33. Maddesinin 3. Fıkrasının (d) bendi uyarınca yapılmış olan soruşturmaya cevaben başvuranlar, adli takibata katılmak istediklerini belirtmiş ve kendilerini temsil etmek üzere bir avukat tayin etmişlerdir (İçtüzük 30. madde). Ardından o zamanki Mahkeme başkanı Sn. R. Bernhardt tarafından anılan avukata yazılı prosedürde Türkçe dilini kullanma izni verilmiştir. (İçtüzük 27. madde 3. fıkra). Daha sonra ise yeni Mahkeme Başkanı Sn. L. Wildhaber tarafından anılan avukata sözlü prosedürde Türkçe dilini kullanma izni verilmiştir (İçtüzük 36. madde 5. fıkra). 3. 11 nolu Protokolün yürürlüğe girmesinden önce meydana gelebilecek usul hususlarına ilişkin işlemleri yürütmek üzere kurulmuş olan (Sözleşme’nin 43. Mad- desi ve eski İçtüzük 21. madde) Dairenin Başkanı Sn. Bernhardt, Sekreter aracılığıyla hareket ederek, Türkiye Cumhuriyeti (“Hükümet”) Temsilcisibaşvuranların avukatı ve Komisyon Delegesinden yazılı prosedürün organizasyonu hakkındaki görüşlerini bildirmelerini istemiştir. Bunun sonucunda gönderilen talebe ilişkin olarak Sekreter, Hükümetin görüşlerini 16 Eylül ve başvuranların görüşlerini başvuranlar adil tazmin taleplerine ilişkin görüşlerini sunmuşlardır. 13 Ekim 1998 tarihlerinde almıştır. 29 Eylül 1998 tarihinde Hükümet, Sekreterya’ya görüşlerini destelemek amacıyla ek bilgi göndermiştir ve 14 Ekim 1998 tarihinde 26 Şubat 1999 tarihinde ilk başvuran, Sn. Sürek, adi...

Atıf Yapılan Mevzuat

OtomatikAnayasa

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası, m. 31

D. Kamu tüzel kişilerinin elindeki basın dışı kitle haberleşme araçlarından yararlanma hakkı

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 10

Tüzel kişilerle küçüklerin ve kısıtlıların, Vakıflar ve cemaatlar gibi tüzel

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 3

(Değişik: 30/12/1980-2365/1 md.)

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 30

(Değişik birinci fıkra: 21/1/1983-2791/1 md.) Resen vergi tarhı, vergi

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 36

Tahrire göre vergi tarhı, verginin tahrir usulü ile tesbit edilen matrahlar

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 5

Aşağıda yazılı kimseler görevleri dolayısiyle, mükellefin ve mükellefle

full_scan_v1Kanun

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu, m. 48

(Değişik: 12/5/1982 - 2670/14 md.)

Benzer Kararlar

AIHM

E. — · K. 33247/96

2 Şubat 2006

AIHM

E. — · K. 44662/98

19 Temmuz 2007

AIHM

E. — · K. 23325/02

25 Nisan 2006

AIHM

E. — · K. 23144/93

16 Mart 2000

AIHM

E. — · K. 19531/02

—

AIHM

E. — · K. 22479/93

28 Eylül 1999