E. 2015/215 K. 2019/397

T.C. İSTANBUL 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

ESAS NO : 2015/215 Esas KARAR NO : 2019/397

DAVA : Tazminat ( Sözleşmenin Feshinden Kaynaklanan) DAVA TARİHİ : 23/02/2015 KARAR TARİHİ : 08/05/2019

Mahkememizde görülmekte olan Tazminat ( Sözleşmenin Feshinden Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılaması sonunda; GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Davacı Vekili Dava Dilekçesinde Özetle; müvekkili şirket ile davalı şirket arasında davalı Şirketin farklı bölgelerdeki hastaneleri ile 28/08/2013 tarihinde ve 29/08/2013-31/08/2018 tarihleri arasında geçerli olmak üzere 5 yıllık Yiyecek - İçecek Hizmetleri Sözleşmesi imzalandığını, sözleşmenin davalı şirketin 11 hastanesini kapsadığını, söz konusu sözleşmenin ... 39. Noterliğinin ... tarih ve ... yevmiye numaralı ihtarnamesi ile feshedildiğini, ... Hastanesi dışında kalan 10 Hastane açısından buna gerekçe olarak sözleşmenin 18. maddesinin gösterildiğini, ... Hastanesi açısından gerekçe olarak ise sözleşmenin 19. maddesinin gösterildiğini, müvekkili şirket tarafından davacıya ödenecek ciro primi ve sair taahhütleri içeren taraflar arasında yapılan sözleşmenin koşullarını belirlemesi için Ciro Primi Sözleşmesi yapıldığını, ... Hastanesi dışında kalan hastaneler için; Yiyecek-İçecek Sözleşmesinin ihbarlı feshini düzenleyen ve yukarıda bahsi geçen 18. maddesinin genel olarak sözleşme konusu işin niteliğine, tarafların hak ve borçlarına uygun olmadığını, davalı tarafa keyfi olarak sözleşmeyi fesih hakkı verdiğini, tarafların gerçek irade ve kasıtlarını yansıtmadığını ve dolayısıyla söz konusu hükmün geçersiz olduğunu, zira işin niteliği ve ciro prim anlaşması yapılması da taraf iradelerinin sözleşmenin 5 yıl için geçerli olması yönünde olduğunu, uzun süreli yatırım yapan hiç kimsenin sözleşmeye asgari bir süre koymadan sözleşme ilişkisine girmeyeceğini ve dolayısıyla söz konusu hükümlerin davalı tarafından tek taraflı olarak hazırlandığını, bu gibi hükümlerin TBK m. 20 anlamında genel işlem koşulları mahiyetinde olduğunu ve TBK m. 21 hükmü gereğince yazılmamış sayılması gerektiğini, sözleşme ilişkisinde güçlü olan Davah tarafın "kelepçeleme sözleşmesi" niteliğindeki bu hükümle konumundan yararlanma amacı taşıdığını, davalı tarafın kendi bünyesinde kurmuş olduğu yeni şirkete (Sotte Yemek) işi bırakmak ve bu suretle şirket yöneticilerinin menfaat sağlamasına zemin hazırlamak amacıyla fesih yoluna gittiğini, belirli süreli sözleşmelerin fesih ihbarı yapılarak feshedilemeceyeğini, sözleşmeye hem asgari süre koymanın hem de bu sürenin aslında bağlayıcı olmadığını, düzenlemenin çelişkili bir durum yarattığını, sözleşmelerin 18. maddesindeki fesih hakkının geçerli olduğu kabul edilse dahi, tek taraflı fesih hakkının kullanılmasının TMK. m. 2 uyarınca hakkın kötüye kullanılması şeklinde yorumlanması gerektiğini, Yargıtay 11 HD 2004/14742 E, 2005/12767 K, 23.12.2005 tarihli kararında da belirtilmiş olduğu üzere sözleşmenin yürürlüğünden çok kısa sayılabilecek bir sürede ortada hiçbir haklı neden yokken ve davacı tarafın sözleşmede öngö...