Taraflar arasında görülen davanın yerel mahkemece yapılan yargılaması sonucunda verilen hükme karşı istinaf yoluna başvurulmuş olup, duruşmasız olarak dosya üzerinde yapılan inceleme ve istinaf talepleriyle sınırlı olarak yapılan değerlendirme sonunda; GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: Dava, taraflar arasında düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanan gecikme cezası alacağının tahsili talebine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacı vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur. Davacı vekili; taraflar arasında akdedilen 17.05.2013 tarihli taşeron sözleşmesinin 4.| maddesine göre işin bitim tarihinin 04.08.2013 olduğunu, sözleşmenin 7 .maddesinde yaklaşık maliyetin 136.066,00 USD+KDV= 250.034,00 TL olarak sözleşme bedeli belirlendiğini, sözleşmenin 11. maddesi uyarınca, yüklenici firma tarafından işin 39 gün geciktirilerek 13.09.2013 tarihinde teslim...
T.C. İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 15.HUKUK DAİRESİ DOSYA NO: 2019/1241 KARAR NO: 2022/648 TÜRK MİLLETİ ADINA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ: İSTANBUL 7. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ TARİHİ: 11/12/2018 NUMARASI: 2015/828 Esas, 2018/1291 Karar DAVANIN KONUSU: Tazminat KARAR TARİHİ: 30/03/2022 Taraflar arasında görülen davanın yerel mahkemece yapılan yargılaması sonucunda verilen hükme karşı istinaf yoluna başvurulmuş olup, duruşmasız olarak dosya üzerinde yapılan inceleme ve istinaf talepleriyle sınırlı olarak yapılan değerlendirme sonunda; GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: Dava, taraflar arasında düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanan gecikme cezası alacağının tahsili talebine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacı vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur. Davacı vekili; taraflar arasında akdedilen 17.05.2013 tarihli taşeron sözleşmesinin 4.| maddesine göre işin bitim tarihinin 04.08.2013 olduğunu, sözleşmenin 7 .maddesinde yaklaşık maliyetin 136.066,00 USD+KDV= 250.034,00 TL olarak sözleşme bedeli belirlendiğini, sözleşmenin 11. maddesi uyarınca, yüklenici firma tarafından işin 39 gün geciktirilerek 13.09.2013 tarihinde teslim edildiğinden 11. maddeye göre gecikilen gün için ceza miktarının 250.034.00TL / %07= 1.750,00 TL X 39 gün = 68.259,00 TL toplam ifaya ekli ceza ödenmesi gerektiğini, bu cezanın sözleşmenin 11.3 maddesi gereği 13.09.2013 tarihinde muaccel olduğunu, davalının ihtarnamesinde teslim tarihinin 13.09.2013 olduğunun kabul edildiğini; TBK m. 179/2 hükmünün emredici nitelikte bir madde olmadığını, aksi yönde karar alınmasının söz konusu olduğunu, bu bağlamda ifaya ekli ceza olan taleplerinin, sözleşmenin 11,3 maddesinde düzenlendiği gibi sözleşme ile bu hakkın başlangıçta saklı tutulduğunu; Yargıtay 15 HD E, 2012/47, K, 2012/4578 ve T 20.6.2012 kararının emsal olduğunu; tarafının cezayı saklı tutma beyanının teslim öncesine ait olduğunu, davalının ifaya ekli cezayı ödemediğini belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak şartı ile 68.254,00 TLnin 13,09,2013 tarihinden işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi talep ve dava edilmiştir. Davalı vekili; davacı şirketin 02.08.2013 tarihinde, işin teslim tarihinin 04.08.2013 olduğunu ve iş bitim tarihinde teslim yapılmadığı takdirde cezai şart hükümlerinin devreye sokulacağını bildirildiğini, aynı tarihte davalı müvekkili şirket tarafından, giydirme cephe imalatının 05.08.2013 tarihi itibarı ile geçici teslime hazır hale getirileceği ve davacı şirket tarafından görevlendirilecek kişiye teslim edileceğinin bildirildiğini, davacı şirketin 05.08.2013 tarihinde işin eksiklikleri bulunduğu ve 12.08.2013 tarihinde eksikliklerin giderilmesi halinde geçici kabulün yapılacağını ve kabul tarihinin taraflarına bildirileceğini yazdığını, müvekkili şirketin 06.08.2013 tarihli yazı ile, geçici teslimin yapılmasına engel teşkil edecek bir eksikliğin olmadığını, geçici teslim için firma yetkilisinin şant...