Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/21462 · K. 2022/2809
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/21462 K. 2022/2809

E. 2021/21462K. 2022/280922 Şubat 2022
nafakayoksulluk nafakasıboşanmavelayet
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Sanığın katılanın evini ve aracının yakıcı madde ile yakması şeklindeki eyleminin, 765 sayılı Kanun'un 516/7, 522/1. maddeleri ile 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 152/2-a maddelerinde düzenlenen suçu oluşturduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7. ve 5252 sayılı Kanun'un 9. maddeleri uyarınca yapılan değerlendirmede, dava zamanaşımı bakımından, 765 sayılı Kanun'un 516/7, 522/1. maddelerinde öngörülen mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/3 ve 104/2, 104/3 maddelerinde belirtilen 15 yıllık dava zamanaşımının, 5237 sayılı TCKnın 66/1-d, 67/4. maddelerine göre belirlenen dava zamanaşımından daha lehe olduğu ve 28/12/2012 tarihinde sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 19/02/2013 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde 05/03/2015 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2021/21462 E. , 2022/2809 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın katılanın evini ve aracının yakıcı madde ile yakması şeklindeki eyleminin, 765 sayılı Kanun'un 516/7, 522/1. maddeleri ile 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 152/2-a maddelerinde düzenlenen suçu oluşturduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7. ve 5252 sayılı Kanun'un 9. maddeleri uyarınca yapılan değerlendirmede, dava zamanaşımı bakımından, 765 sayılı Kanun'un 516/7, 522/1. maddelerinde öngörülen mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/3 ve 104/2, 104/3 maddelerinde belirtilen 15 yıllık dava zamanaşımının, 5237 sayılı TCKnın 66/1-d, 67/4. maddelerine göre belirlenen dava zamanaşımından daha lehe olduğu ve 28/12/2012 tarihinde sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 19/02/2013 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde 05/03/2015 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle sanığın yargılanarak mahkumiyetine karar verildiği ve mahkumiyet kararının kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın eylemine uyan 765 sayılı Kanun'un 516/7, 522/1. maddelerinde düzenlenen mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/3 ve 104/2, 104/3. maddelerinde belirtilen 15 yıllık dava zamanaşımının, suç tarihi olan 03/12/2004 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katılan ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 22.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.

Benzer Kararlar

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/14117 · K. 2022/10136

29 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/25665 · K. 2022/5943

29 Mart 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/12313 · K. 2022/8769

8 Haziran 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/18667 · K. 2022/13563

11 Ekim 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/25353 · K. 2022/5575

24 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/3242 · K. 2022/14670

13 Eylül 2022