Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/6950 · K. 2022/3354
Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2020/6950 K. 2022/3354

E. 2020/6950K. 2022/33542 Mart 2022
iptal kararıresmi belgede sahtecilikyerleşim yeri
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesindeki "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır" hükmü ile 6099 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik sonucunda aynı maddeye eklenen "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır" hükmüne aykırı olarak, yokluğunda verilen kararın sanık ...'ın dosyada bilinen en son adresine 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre tebliğ edilmesi gerekirken, doğrudan MERNİS adresine yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu anlaşılmakla, sanık ...'ın öğrenme üzerine verdiği temyiz dilekçesi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede; 5237 sayılı TCKnin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve...

Karar Metni

11. Ceza Dairesi 2020/6950 E. , 2022/3354 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜMLER : Mahkumiyet

7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesindeki "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır" hükmü ile 6099 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik sonucunda aynı maddeye eklenen "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır" hükmüne aykırı olarak, yokluğunda verilen kararın sanık ...'ın dosyada bilinen en son adresine 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre tebliğ edilmesi gerekirken, doğrudan MERNİS adresine yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu anlaşılmakla, sanık ...'ın öğrenme üzerine verdiği temyiz dilekçesi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede; 5237 sayılı TCKnin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmalarda ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanıklar tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanıkların temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA, 02.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 1

(Değişik: 11/1/2011-6099/1 md.)

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 10

Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.

Benzer Kararlar

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2022/4002 · K. 2022/12631

15 Haziran 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2020/5177 · K. 2022/9394

23 Mayıs 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/37515 · K. 2022/3689

7 Mart 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2020/5849 · K. 2022/13208

22 Haziran 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2020/5132 · K. 2022/9177

18 Mayıs 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2020/6877 · K. 2022/10255

26 Mayıs 2022