Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/4000 · K. 2022/1800
Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/4000 K. 2022/1800

E. 2020/4000K. 2022/18009 Mart 2022
boşanmaiadenafakatazminat
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Hüküm : TCKnın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: 21/10/2014 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında yanlış yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmekle bozma nedeni yapılmamıştır. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmayarak, bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya içeriğine göre, olay günü, gündüz vakti, açık havada, meskun mahalde, sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile iki...

Karar Metni

12. Ceza Dairesi 2020/4000 E. , 2022/1800 K.

"İçtihat Metni"Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCKnın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: 21/10/2014 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında yanlış yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmekle bozma nedeni yapılmamıştır. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmayarak, bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya içeriğine göre, olay günü, gündüz vakti, açık havada, meskun mahalde, sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile iki yönlü yan yol üzerinde, yaklaşık 53 metre önce yaya çıkabilir ve yavaş trafik işaret levhaları ve hız kesici kasislerle uyarıldığı halde, beyanına göre 80 - 90 km/saat hızla seyir halindeyken, otel girişi önüne geldiğinde, seyrine göre sağından karayolu kenarında bulunan kaldırımdan yan yola inerek karşıdan karşıya geçmek isteyen yayaya aracının ön orta kısımları ile çarpması sonucu yayanın ölmesi ile sonuçlanan olayda, yayanın asli kusurlu olduğu anlaşılmakla; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ekonomik durumunun zayıf olduğuna, mahkumiyet kararının bozulması isteğine yönelik temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 09.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/4008 · K. 2022/1337

23 Şubat 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/4054 · K. 2022/3798

17 Mayıs 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/3980 · K. 2022/2593

5 Nisan 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/3353 · K. 2022/2599

5 Nisan 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/4409 · K. 2022/5176

28 Haziran 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/4281 · K. 2022/4229

31 Mayıs 2022