Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/24484 · K. 2022/4170
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/24484 K. 2022/4170

E. 2020/24484K. 2022/41709 Mart 2022
tekerrür
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik yaralama suçundan hüküm kurulması unutulmuş ise de zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması olanaklı görülmüştür. 1-Sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik yaralama suçu ile katılan ...'a yönelik cinsel taciz suçundan verilen hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2020/24484 E. , 2022/4170 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Mala zarar verme, cinsel taciz, yaralama HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik yaralama suçundan hüküm kurulması unutulmuş ise de zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması olanaklı görülmüştür. 1-Sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik yaralama suçu ile katılan ...'a yönelik cinsel taciz suçundan verilen hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 2- Sanık ... hakkında yaralama ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Ankara 7. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2011/1939 esas, 2013/920 karar sayılı ilamı ile kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50/1-f maddesi uyarınca 3 ay süreyle kamuya yararlı işte çalışma seçenek yaptırımına çevrildiği, 5237 sayılı TCK'nın 58/2-a-b maddelerine göre sadece hapis veya adli para cezalarının tekerrüre esas alınabileceği ve TCK'nın 50/5 maddesi uyarınca da uygulamada asıl mahkumiyetin bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası veya tedbir olduğunun belirtildiği, bu itibarla söz konusu seçenek yaptırımdan ibaret mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak sanığın adli sicil kaydında başka tekerrüre esas mahkumiyet hükmü bulunduğu anlaşılmakla, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUKun 322. maddesi gereğince, hükümden sanık hakkında TCK'nin 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafların çıkartılarak yerine Sanık hakkında Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/1061 Esas - 2008/1389 Karar sayılı ilamı ile verilen mahkumiyetinin tekerrüre esas alınmasına, sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına paragrafının eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ancak koşullu salıvermeye eklenecek sürenin CMK'nın...

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/31676 · K. 2022/11411

6 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/24629 · K. 2022/7438

14 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/24669 · K. 2022/5703

24 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/24748 · K. 2022/4407

14 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/24454 · K. 2022/3409

1 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/24330 · K. 2022/5426

23 Mart 2022