Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/24699 · K. 2022/4971
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/24699 K. 2022/4971

E. 2020/24699K. 2022/497117 Mart 2022
tekerrür
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde tekerrüre esas alınabilecek en ağır ilam niteliğinde olan Kartal 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 17/06/2004 kesinleşme tarihli 2003/512 Esas ve 2004/233 Karar sayılı ilamı uyarınca 765 sayılı TCKnın 497/1 maddesinden verilmiş 12 yıl 6 ay hapis cezası bulunmasına rağmen mahkemece Marmaris 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/09/2012 kesinleşme tarihli TCKnın 142/2-b maddesi uyarınca verilmiş 2 yıl 11 ay hapis cezasının esas alınması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2020/24699 E. , 2022/4971 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kamu malına zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde tekerrüre esas alınabilecek en ağır ilam niteliğinde olan Kartal 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 17/06/2004 kesinleşme tarihli 2003/512 Esas ve 2004/233 Karar sayılı ilamı uyarınca 765 sayılı TCKnın 497/1 maddesinden verilmiş 12 yıl 6 ay hapis cezası bulunmasına rağmen mahkemece Marmaris 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/09/2012 kesinleşme tarihli TCKnın 142/2-b maddesi uyarınca verilmiş 2 yıl 11 ay hapis cezasının esas alınması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10.maddesi ile TCK'nın 53.maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 17/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

AkıllıKanun

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu, m. 10

Görev suçları

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/24450 · K. 2022/3927

8 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/31838 · K. 2022/10346

25 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/24703 · K. 2022/4428

14 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/30750 · K. 2022/10181

24 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/29731 · K. 2022/9449

16 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/33326 · K. 2022/10956

31 Mayıs 2022