Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2022/875 · K. 2022/5015
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/875 K. 2022/5015

E. 2022/875K. 2022/501517 Mart 2022
eski hale getirmeyasal süre
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Sanığın, hakkındaki mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra dosyaya sunduğu 13.09.2010 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/10/2010 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede; Sanığın 13.09.2010 ve 25/08/2021 tarihli dilekçeleri ile kararın kendisine usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği, bu nedenle süresinde temyiz edemediğinden bahisle eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla; dosya kapsamına göre, sanığın kovuşturma aşamasındaki savunmasında bildirdiği adresine gerekçeli kararın gönderildiği, ancak tebliğ edilememesi üzerine, aynı adrese 7201 sayılı Tebligat...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2022/875 E. , 2022/5015 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın, hakkındaki mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra dosyaya sunduğu 13.09.2010 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/10/2010 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede; Sanığın 13.09.2010 ve 25/08/2021 tarihli dilekçeleri ile kararın kendisine usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği, bu nedenle süresinde temyiz edemediğinden bahisle eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla; dosya kapsamına göre, sanığın kovuşturma aşamasındaki savunmasında bildirdiği adresine gerekçeli kararın gönderildiği, ancak tebliğ edilememesi üzerine, aynı adrese 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. maddesine göre 26.10.2009 tarihinde tebliğ edildiği, ancak bu tarihte sanığın cezaevinde olması nedeniyle yapılan tebligatlar geçersiz ise de; sanığın mahkemeye hitaben yazdığı 27.07.2010 tarihli dilekçesi ile ilamın numarasını da yazmak suretiyle 6008 sayılı Kanun ile getirilen lehe düzenlemelerin uygulanmasını talep ettiğinin ve bu talepler ile ilgili mahkeme görüşünün de sanığa bildirildiğinin anlaşılması karşısında; anılan tarih itibariyle karardan haberdar olduğunun kabulü ile 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 13/09/2010 tarihinde temyiz eden sanığın yerinde görülmeyen eski hale getirme talebi ile süresinde olmayan temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, 17.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 35

Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/1298 · K. 2022/6441

31 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/8844 · K. 2022/17450

24 Ekim 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/4041 · K. 2022/11376

6 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/8138 · K. 2022/17365

20 Ekim 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/23107 · K. 2022/3889

8 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/29027 · K. 2022/10387

25 Mayıs 2022