Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/25597 · K. 2022/5273
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/25597 K. 2022/5273

E. 2020/25597K. 2022/527322 Mart 2022
uzlaşmatekerrür
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümde uygulama maddesinin TCK'nın 151/1 yerine TCK'nın 157/1 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiş,5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.05.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş,dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- 5237 sayılı TCK'nın 86/2. maddesi kapsamındaki kasten yaralama suçunun 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesinde de CMK'nın 253/1. maddesi...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2020/25597 E. , 2022/5273 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümde uygulama maddesinin TCK'nın 151/1 yerine TCK'nın 157/1 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiş,5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.05.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş,dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- 5237 sayılı TCK'nın 86/2. maddesi kapsamındaki kasten yaralama suçunun 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesinde de CMK'nın 253/1. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamında olduğu, ancak 5271 sayılı Kanun'un 253/3. maddesinde Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz. hükmü uyarınca mala zarar verme suçunun hüküm tarihinde uzlaşma kapsamında olmaması nedeniyle kasten yaralama suçu bakımından da uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı, ancak hükümden sonra, 02/12/2016 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın mala zarar verme suçu bakımından eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun da uzlaşma kapsamına alınmış olması nedeniyle CMK'nın 253/3. maddesinin 2. cümlesinde yer alan engelin ortadan kaldırıldığının anlaşılması karşısında; kasten yaralama ve mala zarar verme suçları yönünden uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, 2-Mahkemece sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesine rağmen tekerrüre esas alınan ilamın kararda gösterilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin istem gibi BOZULMASINA, 22.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/1555 · K. 2022/12224

14 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/24267 · K. 2022/3546

2 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/24564 · K. 2022/4693

15 Mart 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/11006 · K. 2022/8048

30 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/25504 · K. 2022/5794

28 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/17114 · K. 2022/10577

26 Mayıs 2022