Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/27292 · K. 2022/5458
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/27292 K. 2022/5458

E. 2020/27292K. 2022/545823 Mart 2022
iade
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Mağdurun soruşturma aşamasında alınan beyanına göre suçun 04/10/2015 günü saat 19.00 ila 20.00 arasında bilinmeyen bir vakitte işlendiği, güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, suç tarihinde, güneşin batış saatinin 18.17 olduğu, gece vaktinin saat 19.17'de başladığının anlaşılması karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık suçunun sanık lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiğinden, tebliğnamedeki TCKnın 143. maddesinin uygulanması gerektiğine dair düşünceye iştirak edilmemiş; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2020/27292 E. , 2022/5458 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Mağdurun soruşturma aşamasında alınan beyanına göre suçun 04/10/2015 günü saat 19.00 ila 20.00 arasında bilinmeyen bir vakitte işlendiği, güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, suç tarihinde, güneşin batış saatinin 18.17 olduğu, gece vaktinin saat 19.17'de başladığının anlaşılması karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık suçunun sanık lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiğinden, tebliğnamedeki TCKnın 143. maddesinin uygulanması gerektiğine dair düşünceye iştirak edilmemiş; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Kolluk görevlilerince düzenlenen 05/10/2015 tarihli olay tutanağına göre, olaydan bir gün sonra suça konu bisikleti satmak için götüren sanığın kolluk görevlilerince şüphe üzerine durdurulup, bisiklet ile ilgili sorular sorulduğu, sanığın bir süre sonra bisikleti çaldığı yeri kolluk görevlilerine tarif edip henüz müracaatı bulunmayan mağdura ulaşılmasını ve bisikletin iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, soruşturma aşamasında gerçekleşen tam iade nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23/03/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26917 · K. 2022/8216

25 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/27448 · K. 2022/6041

29 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/28602 · K. 2022/8238

26 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/31383 · K. 2022/11909

9 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/29439 · K. 2022/9201

12 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/29506 · K. 2022/9194

12 Mayıs 2022