Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/22654 · K. 2022/5570
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/22654 K. 2022/5570

E. 2021/22654K. 2022/557024 Mart 2022
eski hale getirme
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Sanığın yokluğunda verilen kararın, sanığın bilinen son adresi yerine, doğrudan Mernis adresine Tebligat Kanununun 21/2 maddesine göre tebliğ edilmesi nedeniyle yapılan tebliğin usulsüz olduğu anlaşılmakla, sanığın eski hale getirme talebinin kabulüyle temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCKnın 141/1, 143 maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Kanunun 66/1-e ve 66/4. maddelerinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, 21.01.2013 tarihli mahkumiyet hükmünden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2021/22654 E. , 2022/5570 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın yokluğunda verilen kararın, sanığın bilinen son adresi yerine, doğrudan Mernis adresine Tebligat Kanununun 21/2 maddesine göre tebliğ edilmesi nedeniyle yapılan tebliğin usulsüz olduğu anlaşılmakla, sanığın eski hale getirme talebinin kabulüyle temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCKnın 141/1, 143 maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Kanunun 66/1-e ve 66/4. maddelerinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, 21.01.2013 tarihli mahkumiyet hükmünden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUKun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMKnın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 24.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 2

(Değişik birinci fıkra: 6/6/1985-3220/2 md.) Diğer kanunlarda özel

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/9385 · K. 2022/3008

23 Şubat 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/14484 · K. 2022/3769

7 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/18463 · K. 2022/8649

28 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/15344 · K. 2022/11261

2 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26726 · K. 2022/8007

21 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/28471 · K. 2022/9064

11 Mayıs 2022