Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/15344 · K. 2022/11261
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/15344 K. 2022/11261

E. 2021/15344K. 2022/112612 Haziran 2022
iade
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın yokluğunda verilen 11/11/2015 tarihli kararın tebliği için adı geçenin bilinen en son adresi esas alınarak Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, bu adrese yapılması gerekirken, dosya kapsamına göre yokluğunda verilen kararın sanığın son bilinen adresine tebligat yapılmadan, MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı ve yapılan tebliğ işleminin usulüne uygun olmadığının anlaşılması karşısında; öğrenme üzerine sanığın yapmış olduğu 18/04/2016 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2021/15344 E. , 2022/11261 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın yokluğunda verilen 11/11/2015 tarihli kararın tebliği için adı geçenin bilinen en son adresi esas alınarak Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, bu adrese yapılması gerekirken, dosya kapsamına göre yokluğunda verilen kararın sanığın son bilinen adresine tebligat yapılmadan, MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı ve yapılan tebliğ işleminin usulüne uygun olmadığının anlaşılması karşısında; öğrenme üzerine sanığın yapmış olduğu 18/04/2016 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde; Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçundan eylemine uyan TCK'nın 151/1, 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanunun 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının, 12/11/2015 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar dolmuş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 2- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme, sanık hakkında ise mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde; Suç adının gerekçeli karar başlığında iş yeri dokunulmazlığının ihlali yerine konut dokunulmazlığının ihlali olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiş; sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 3- Sanık h...

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 1

(Değişik: 11/1/2011-6099/1 md.)

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/3439 · K. 2022/13353

27 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/18463 · K. 2022/8649

28 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/13010 · K. 2022/14284

7 Eylül 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/30974 · K. 2022/11103

1 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/13841 · K. 2022/5701

24 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/14484 · K. 2022/3769

7 Mart 2022