Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/9272 · K. 2022/4198
Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/9272 K. 2022/4198

E. 2021/9272K. 2022/419824 Mart 2022
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Suç tarihinin 11.11.2015 yerine, 20.11.2015 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş ve sanığın eyleminin 5237 sayılı TCKnın 142/2-h maddesi yanında ayrıca TCKnın 142/2-d maddesindeki nitelikli hırsızlık suçunu da oluşturduğu ve böylelikle aynı eylemde gerçekleşen iki farklı nitelikli hal gözetilerek temel cezanın alt sınırdan ayrılmak suretiyle belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemiş olması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Kovuşturma...

Karar Metni

6. Ceza Dairesi 2021/9272 E. , 2022/4198 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Nitelikli hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Suç tarihinin 11.11.2015 yerine, 20.11.2015 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş ve sanığın eyleminin 5237 sayılı TCKnın 142/2-h maddesi yanında ayrıca TCKnın 142/2-d maddesindeki nitelikli hırsızlık suçunu da oluşturduğu ve böylelikle aynı eylemde gerçekleşen iki farklı nitelikli hal gözetilerek temel cezanın alt sınırdan ayrılmak suretiyle belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemiş olması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Kovuşturma aşamasından 5271 sayılı Yasa'nın 150/3. maddesi uyarınca, sanığın haklarını korumak üzere zorunlu müdafiinin görevlendirilmesi nedeniyle, müdafiiye ödenen avukatlık ücretinin sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırılık meydana getirilmesi; Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUKun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama gideri ile ilgili bölümden zorunlu müdafii gideri ücretinin çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 24.03.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/8728 · K. 2022/3715

17 Mart 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/7913 · K. 2022/2872

7 Mart 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/17336 · K. 2022/12249

26 Eylül 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/14649 · K. 2022/9717

22 Haziran 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/11782 · K. 2022/5602

13 Nisan 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/16053 · K. 2022/12291

26 Eylül 2022