Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/21810 · K. 2022/6248
Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2021/21810 K. 2022/6248

E. 2021/21810K. 2022/624829 Mart 2022
adli yargıiadeyasal süre
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; (Kapatılan) Donanma Komutanlığı Askerî Mahkemesinin 19.09.2013 tarihli, 2013/569 Esas, 2013/489 Karar sayılı kararı ile; sanığın 04.12.2000-12.06.2011 tarihleri arasında firar suçunu işlediği kabul edilerek ASCK'nın 66/1-a ve TCK'nın 62/1'inci maddeleri uyarınca, sonuç olarak 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, CMK'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, kararın yasal süresi içinde itiraz edilmemekle 31.12.2013 tarihinde kesinleşmesinin ardından Milli Savunma Bakanlığının kanun yararına bozma talebi üzerine Askeri Yargıtay 4. Dairesinin 03.03.2015 tarihli, 2015/212 Esas, 2015/219 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının...

Karar Metni

7. Ceza Dairesi 2021/21810 E. , 2022/6248 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 1632 sayılı Kanuna muhalefet HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; (Kapatılan) Donanma Komutanlığı Askerî Mahkemesinin 19.09.2013 tarihli, 2013/569 Esas, 2013/489 Karar sayılı kararı ile; sanığın 04.12.2000-12.06.2011 tarihleri arasında firar suçunu işlediği kabul edilerek ASCK'nın 66/1-a ve TCK'nın 62/1'inci maddeleri uyarınca, sonuç olarak 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, CMK'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, kararın yasal süresi içinde itiraz edilmemekle 31.12.2013 tarihinde kesinleşmesinin ardından Milli Savunma Bakanlığının kanun yararına bozma talebi üzerine Askeri Yargıtay 4. Dairesinin 03.03.2015 tarihli, 2015/212 Esas, 2015/219 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kanun yararına bozulmasına karar verilmiş, sonrasında usulüne uygun olarak yapılan yargılama sonunda temyize konu edilen mahkumiyet hükmünün verildiği anlaşılmış ise de; 5320 sayılı Ceza Mahkemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1. maddesi "Bölge adliye mahkemelerinin 26.09.2004 tarih ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. nci maddesi uyarınca Resmi Gazete'de ilan edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ile 326.maddeleri uygulanır. (Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." şeklinde düzenlendiği, buna göre Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete başlama tarihi olan 20/07/2016 tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326. maddelerinin uygulanacağı, 20/07/2016 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında ise 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu hükümlerinin uygulanacağı dikkate alındığında; Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden önce veya sonra, temyize konu olayla ilgili olarak sanık hakkında "temyiz incelemesi" yapılmadığı, Askeri Yargıtay 4. Dairesinin 03.03.2015 tarihli, 2015/212 Esas, 2015/219 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesince verilen ve itiraz edilmeden kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 353 sayılı Kanunun 243/3. maddesi uyarınca kanun yararına bozulduğu tespit edilmekle, temyize konu hükmün bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20/07/2016 tarihinden sonra verilmiş bulunması nedeniyle kanun yolu incelemesinin istinaf olduğu anlaşılmakla, temyiz dilekçesi istinaf talebi mahiyetinde kab...

Atıf Yapılan Mevzuat

AkıllıKanun

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu, m. 1

Ceza Kanununun amacı

Benzer Kararlar

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2021/21917 · K. 2022/8539

27 Nisan 2022

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2021/21286 · K. 2022/3546

24 Şubat 2022

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2021/23425 · K. 2022/16151

10 Kasım 2022

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2021/12205 · K. 2022/3424

24 Şubat 2022

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2021/22613 · K. 2022/3220

22 Şubat 2022

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2021/15400 · K. 2022/5227

15 Mart 2022