Sanık hakkında mahkemenin 05/04/2006 tarihli kararının re'sen atanan müdafii huzurunda verildiği, sanığın atanan müdafiiden haberinin bulunmadığı, kararın atanan müdafii tarafınca süresi içerisinde temyiz edilmediği, sanık tarafından ise kararın 16/05/2007 tarihinde temyiz edildiği, atanan müdafiiden sanığın habersiz olduğu durumlarda müdafiiye yapılan tebliğ ve tefhimin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı anlaşılmakla sanığın 16/05/2007 tarihli temyiz dilekçesinin öğrenme zamanında verildiği ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nin 493/1-son, 522, 102/3. maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/2-d, 143, 66/1-d maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Kanun'un 7/2, 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddeleri gereğince yapılan değerlendirmede; dava zamanaşımı bakımından, 765 sayılı...
2. Ceza Dairesi 2022/2273 E. , 2022/6566 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında mahkemenin 05/04/2006 tarihli kararının re'sen atanan müdafii huzurunda verildiği, sanığın atanan müdafiiden haberinin bulunmadığı, kararın atanan müdafii tarafınca süresi içerisinde temyiz edilmediği, sanık tarafından ise kararın 16/05/2007 tarihinde temyiz edildiği, atanan müdafiiden sanığın habersiz olduğu durumlarda müdafiiye yapılan tebliğ ve tefhimin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı anlaşılmakla sanığın 16/05/2007 tarihli temyiz dilekçesinin öğrenme zamanında verildiği ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nin 493/1-son, 522, 102/3. maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/2-d, 143, 66/1-d maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Kanun'un 7/2, 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddeleri gereğince yapılan değerlendirmede; dava zamanaşımı bakımından, 765 sayılı TCK'nın 493/1-son maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/3. maddelerinde belirtilen 10 yıllık dava zamanaşımının, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-d maddesine göre belirlenen dava zamanaşımından daha lehe olduğu belirlenmiş ve sanığa yüklenen ve eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1-son maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/3. maddesinde belirtilen 10 yıllık dava zamanaşımının, 05.04.2006 olan karar tarihi ile inceleme tarihi arasında gerçekleşmiş olması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 04.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.