Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2019/4842 · K. 2022/6857
Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/4842 K. 2022/6857

E. 2019/4842K. 2022/685720 Nisan 2022
iptal kararı
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, sorgusunda beyan ettiği ve aynı zamanda MERNİS adresi olan adresine Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliği gerekirken, doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince tebliği usulsüz olup temyiz süresini başlatmayacağından, sanık ve müdafisinin 12.02.2015 ve 17.02.2015 tarihlerinde verdikleri temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; 1) Sanığın iş yerinin ruhsatsız olması nedeniyle 24.05.2013 tarihinde mühürlendiğine dair mühürleme tutanağı düzenlenmesine rağmen 14.09.2013 tarihinde yapılan kontrolde iş yerinin mührü açılarak kullandığının tespit edildiği, bu suretle sanığın mühür bozma suçunu işlediği iddia olunan olayda; 5237 sayılı TCK'nin 203/1. maddesinde düzenlenen mühür bozma suçunun gerçekleşmesi için önceden yapılmış usulüne uygun mühürleme bulunması gerekmesi nedeniyle 24.05.2013 tarihli...

Karar Metni

11. Ceza Dairesi 2019/4842 E. , 2022/6857 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Mühür Bozma HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, sorgusunda beyan ettiği ve aynı zamanda MERNİS adresi olan adresine Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliği gerekirken, doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince tebliği usulsüz olup temyiz süresini başlatmayacağından, sanık ve müdafisinin 12.02.2015 ve 17.02.2015 tarihlerinde verdikleri temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; 1) Sanığın iş yerinin ruhsatsız olması nedeniyle 24.05.2013 tarihinde mühürlendiğine dair mühürleme tutanağı düzenlenmesine rağmen 14.09.2013 tarihinde yapılan kontrolde iş yerinin mührü açılarak kullandığının tespit edildiği, bu suretle sanığın mühür bozma suçunu işlediği iddia olunan olayda; 5237 sayılı TCK'nin 203/1. maddesinde düzenlenen mühür bozma suçunun gerçekleşmesi için önceden yapılmış usulüne uygun mühürleme bulunması gerekmesi nedeniyle 24.05.2013 tarihli mühürleme tutanağının aslı ya da onaylı suretinin denetime elverişli şekilde dosya arasına alınması ve usulüne uygun mühürleme yapılıp yapılmadığının tespit edilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden mahkumiyet kararı verilmesi, 2) Kabule göre de; a) UYAP sistemi üzerinden ve sanığın adli sicil kaydından yapılan incelemede, sanık hakkında aynı yere ilişkin mühür bozma suçundan kesinleşmiş ya da devam eden yargılamalar olduğu, bu dosyalardaki suç tarihlerinin temyiz incelemesine konu iş bu dosyadaki suç tarihi ile yakın olduğu bu nedenle zincirleme suç hükümlerinin uygulanması ihtimali bulunduğunun anlaşılması karşısında; her iddianameye kadar olan eylemlerin zincirleme biçimde işlenmiş bir mühür bozma suçunu, iddianameden sonraki eylemlerin ise ayrı suçu oluşturacağı gözetilerek sanık hakkında sonuçlanmış dava dosyaları getirtilip incelenerek gerekli belgelerin onaylı örneklerinin dosya içerisine alınmasından sonra zincirleme suç hükümlerinin uygulama olanağının bulunup bulunmadığının tartışılması, kesinleşmiş hükmün zincirleme suç kapsamında kaldığının veya TCKnin 61. maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirecek nitelikte olduğunun anlaşılması halinde ise tayin olunacak cezadan kesinleşmiş önceki cezanın Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.03.2016 tarihli, 2014/10-847 Esas ve 2016/128 Karar sayılı ilamında belirlediği ilkeler uyarınca mahsup edilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi yerine eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi,

b) 5237 sayılı TCKnin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün B...

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 1

(Değişik: 11/1/2011-6099/1 md.)

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 2

(Değişik birinci fıkra: 6/6/1985-3220/2 md.) Diğer kanunlarda özel

Benzer Kararlar

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2018/6497 · K. 2022/12556

15 Haziran 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/5908 · K. 2022/8898

17 Mayıs 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/2849 · K. 2022/5529

31 Mart 2022

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2021/26833 · K. 2022/6288

30 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/6754 · K. 2022/17082

19 Ekim 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/3910 · K. 2022/6428

13 Nisan 2022