Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2022/3617 · K. 2022/3398
Yargıtay1. Ceza Dairesi

E. 2022/3617 K. 2022/3398

E. 2022/3617K. 2022/33989 Mayıs 2022
tekerrürön inceleme
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanunun 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanunun 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanunun 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Türkoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2016 tarihli ve 2015/351 Esas, 2016/103 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza...

Karar Metni

1. Ceza Dairesi 2022/3617 E. , 2022/3398 K.

"İçtihat Metni" B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/166 E., 2021/366 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanunun 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanunun 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanunun 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Türkoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2016 tarihli ve 2015/351 Esas, 2016/103 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 86 ıncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin 6 ncı fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. Türkoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2016 tarihli ve 2015/351 Esas, 2016/103 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin 13.02.2020 tarihli ve 2019/19269 Esas, 2020/2780 Karar sayılı ilâmı ile sanık hakkında kurulan hükmün gerekçeden yoksun olduğundan bahisle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Türkoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2021 tarihli ve 2020/166 Esas, 2021/366 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanunun 86 ıncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin 6 ncı fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, sanık hakkında kurulan hükümde, eylem neticesinde meydana gelen zararın ağırlığı gözetilerek 5237 sayılı Kanunun 86 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenen temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1. Katılanın, oğlunu aramak için girdiği manavda alışveriş yapmakta olan sanığın katılana; oğlun içeride dediği, bunun üzerine katılanın manav dükkânının içerisine baktığı; ancak, oğlunu göremediği ve sanığa kendisiyle kafa bulmamasını söylediği anlaşılmıştır. Taraflar arasında bu şekilde çıkan tartışma neticesinde sanığın, fizikî kuvvet kullanarak da...

Benzer Kararlar

Yargıtay1. Ceza Dairesi

E. 2022/2595 · K. 2022/3896

24 Mayıs 2022

Yargıtay1. Ceza Dairesi

E. 2022/3795 · K. 2022/4911

13 Haziran 2022

Yargıtay1. Ceza Dairesi

E. 2022/3177 · K. 2022/3396

9 Mayıs 2022

Yargıtay1. Ceza Dairesi

E. 2022/4991 · K. 2022/5319

20 Haziran 2022

Yargıtay1. Ceza Dairesi

E. 2022/2276 · K. 2022/3400

9 Mayıs 2022

Yargıtay1. Ceza Dairesi

E. 2022/4073 · K. 2022/8234

24 Ekim 2022