Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/6714 · K. 2022/5025
Yargıtay5. Ceza Dairesi

E. 2020/6714 K. 2022/5025

E. 2020/6714K. 2022/502512 Mayıs 2022
kamu görevlisikamu hizmetiuzlaşmayasal sürezilyetlik
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

HÜKÜM : 1)İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/11/2017 tarihli ve 2017/186 Esas, 2017/391 sayılı Kararı ile; eylemin zimmet suçunu oluşturduğu kabulüyle mahkumiyet, 2)İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 11/04/2018 tarihli ve 2018/805 Esas, 2018/809 sayılı Kararı ile; istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi, 3)İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 05/10/2020 tarihli ve 2020/1493 Esas, 2020/1380 sayılı Ek Kararı ile; temyiz talebinin reddi. Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine dair ek karar ile istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin asıl karar temyiz edilmekle dosya incelendi; Sanık hakkındaki sonuç cezayı artırmamakla birlikte TCK'nin 53/5. maddesinde düzenlenen hak yoksunluğu yönünden ilk kez Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın temyiz yasa yoluna tabi olduğu, öte yandan sanığın usulüne uygun olarak 16/10/2020...

Karar Metni

5. Ceza Dairesi 2020/6714 E. , 2022/5025 K.

"İçtihat Metni"İNCELENEN KARARIN; MAHKEMESİ :Ceza Dairesi 05/10/2020 (Ek Karar) 2020/1493 Esas, 2020/1380 Ek Karar SUÇ : Görevi kötüye kullanma HÜKÜM : 1)İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/11/2017 tarihli ve 2017/186 Esas, 2017/391 sayılı Kararı ile; eylemin zimmet suçunu oluşturduğu kabulüyle mahkumiyet, 2)İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 11/04/2018 tarihli ve 2018/805 Esas, 2018/809 sayılı Kararı ile; istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi, 3)İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 05/10/2020 tarihli ve 2020/1493 Esas, 2020/1380 sayılı Ek Kararı ile; temyiz talebinin reddi.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine dair ek karar ile istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin asıl karar temyiz edilmekle dosya incelendi; Sanık hakkındaki sonuç cezayı artırmamakla birlikte TCK'nin 53/5. maddesinde düzenlenen hak yoksunluğu yönünden ilk kez Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın temyiz yasa yoluna tabi olduğu, öte yandan sanığın usulüne uygun olarak 16/10/2020 tarihinde tebliğ edilen temyiz isteminin reddine dair ek kararı yasal süresi içerisinde 22/10/2020 tarihinde temyiz ettiği, 15/07/2020 tarihli ve 31186 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 59. maddesine eklenen 5. fıkra ile avukatların görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle verilen bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin kararları hakkında CMKnin 286/2. maddesinin uygulanmayacağı hükmünün getirildiği, ayrıca 7343 sayılı Kanun'un 15. maddesi ile 1136 sayılı Kanun'a eklenen ve 30/11/2021 tarihinde yürürlüğe giren geçici 24. madde ile de anılan Yasa'nın 59. maddesinin 5. fıkrasının, bu tarihten itibaren 15 gün içinde talep etmek koşuluyla avukatların görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle bölge adliye mahkemesi ceza dairelerince 15/07/2020 tarihinden önce verilmiş kesin nitelikteki kararları hakkında da uygulanmasına olanak sağlandığı, bu itibarla sanığın bölge adliye mahkemesince verilen kararlara yönelik incelemeye konu temyiz isteminin 1136 sayılı Yasa'nın geçici 24. maddesindeki 15 günlük süre içinde yapılmış talep olduğunun Anayasa'nın 36 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde düzenlenen hak arama özgürlüğünün doğal bir sonucu olarak kabulü gerektiği de anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesince verilen 05/10/2020 tarihli ek kararın kaldırılmasına ve esasın incelenmesine, sanık ve müdafin duruşmalı inceleme isteminin, temyiz dilekçesinin içeriğine ve dosya kapsamına göre uygun görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nin 299/1. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 17/06/2021 tarihli ve 2021/5-43 Esas, 2021/287 sayılı Kararında da açıklandığı üzere; sanık ile katılan ... ...

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 1

Bu kanun hükümleri ikinci maddede yazılı olanlar dışında, genel bütçeye

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 2

(Değişik: 23/1/2008-5728/271 md.)

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 247

(Değişik: 30/12/1980-2365/42 md.)

Benzer Kararlar

Yargıtay5. Ceza Dairesi

E. 2021/4094 · K. 2022/10217

12 Eylül 2022

Yargıtay5. Ceza Dairesi

E. 2020/7042 · K. 2022/3833

18 Nisan 2022

Yargıtay5. Ceza Dairesi

E. 2020/6058 · K. 2022/2527

3 Mart 2022

Yargıtay10. Ceza Dairesi

E. 2020/20563 · K. 2022/5949

10 Mayıs 2022

Yargıtay11. Hukuk Dairesi

E. 2020/8517 · K. 2022/3763

11 Mayıs 2022

Yargıtay10. Ceza Dairesi

E. 2020/21250 · K. 2022/4950

14 Nisan 2022