Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/29039 · K. 2022/9373
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/29039 K. 2022/9373

E. 2020/29039K. 2022/937316 Mayıs 2022
boşanmanafakatedbir nafakası
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

1- Hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; İçerisinden hırsızlığa kalkışılan özel halk otobüsünün, eylem sırasında yolcu taşımadığı gibi kilitlenip park edildiği yerin de belli varış veya kalkış yerlerinden olmadığının anlaşılması karşısında, eylemin 5237 sayılı TCKnın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanunun 142/1-c maddesi gereğince uygulama yapılması, her iki fıkradaki ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, TCKnın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2020/29039 E. , 2022/9373 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; İçerisinden hırsızlığa kalkışılan özel halk otobüsünün, eylem sırasında yolcu taşımadığı gibi kilitlenip park edildiği yerin de belli varış veya kalkış yerlerinden olmadığının anlaşılması karşısında, eylemin 5237 sayılı TCKnın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanunun 142/1-c maddesi gereğince uygulama yapılması, her iki fıkradaki ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, TCKnın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 2- İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; Sanığın, müştekiye ait özel halk otobüsüne girerek buradan hırsızlığa teşebbüs etmesi şeklinde gerçekleşen olayda; suç yerinin iş yeri olarak kabul edilemeyeceği, dolayısıyla atılı iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı ve buna göre sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/28555 · K. 2022/8455

27 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/29380 · K. 2022/10505

26 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/27349 · K. 2022/5345

22 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/27081 · K. 2022/9338

16 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/29203 · K. 2022/10667

30 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/27172 · K. 2022/7595

18 Nisan 2022