Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/28593 · K. 2022/9484
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/28593 K. 2022/9484

E. 2020/28593K. 2022/948417 Mayıs 2022
alacağın tahsiliamme alacağı
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Sanığın eyleminin; TCKnın 142/2-b. ve 142/2-h. maddelerinin her ikisini de oluşturduğu gözetilmeden, sadece TCKnın 142/2-h. maddesi ile uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından; müştekinin beyanları ile uyumlu görüntü inceleme tutanağına göre eylemin saat 22:31 sıralarında gerçekleştiği, UYAPtan alınan güneşin doğuş ve batış zamanlarını gösteren çizelgeye göre, yaz saati uygulaması da nazara alınarak, suç tarihinde güneşin batış saatinin 18:18 olduğu, 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesine göre gece vaktinin saat 19:18de başladığı, bu nedenle eylemin gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve hırsızlık suçu teşebbüs aşamasında kalmış olmasına rağmen sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde TCKnın 168/2 maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayin...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2020/28593 E. , 2022/9484 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın eyleminin; TCKnın 142/2-b. ve 142/2-h. maddelerinin her ikisini de oluşturduğu gözetilmeden, sadece TCKnın 142/2-h. maddesi ile uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından; müştekinin beyanları ile uyumlu görüntü inceleme tutanağına göre eylemin saat 22:31 sıralarında gerçekleştiği, UYAPtan alınan güneşin doğuş ve batış zamanlarını gösteren çizelgeye göre, yaz saati uygulaması da nazara alınarak, suç tarihinde güneşin batış saatinin 18:18 olduğu, 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesine göre gece vaktinin saat 19:18de başladığı, bu nedenle eylemin gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve hırsızlık suçu teşebbüs aşamasında kalmış olmasına rağmen sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde TCKnın 168/2 maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından; sanık hakkında soruşturma aşamasında etkin pişmanlığın gerçekleştiği kabul edildiği halde, TCK'nın 168/1 maddesi yerine aynı Kanun'un 168/2 maddesi uyarınca cezada indirim yapılması ve indirim oranının da 1/2den fazla olması gerektiğinin gözetilmemesi ise, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.03.2008 tarihli ve 47/43 sayılı kararında açıklandığı üzere, yukarıda eleştiri konusu yapılan ve sanığın gerçekte alması gereken ceza miktarından daha az bir ceza almasına yol açan mahkeme uygulamasının sanığın lehine olması nedeniyle, bu yanılgılı uygulamada yapılan hatadan ötürü ikinci kez atıfet sağlayacak şekilde bozma yapılmasının adalet ve hakkaniyete uygun olmayacağı anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamış; 5271 sayılı CMKnın 324/4. maddesinde atıfta bulunan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TLden az olduğu halde yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin edilmesi gereken miktardan az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının ve 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gi...

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/28779 · K. 2022/10069

23 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26959 · K. 2022/9340

16 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/28289 · K. 2022/6005

29 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/28569 · K. 2022/7624

18 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/25735 · K. 2022/6667

5 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/29243 · K. 2022/8867

10 Mayıs 2022