Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/4275 · K. 2022/4038
Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/4275 K. 2022/4038

E. 2020/4275K. 2022/403824 Mayıs 2022
yerleşim yeri
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 50, 52, 52/son, 53/6. maddeleri gereği mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına, müvekkili hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, TCK'nın 22/6. maddesine hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak; Sanık hakkında TCK'nın 85/2 maddesinden cezalandırılması talebiyle iddianeme düzenlendiği ve meydana gelen kazada sanığın kusurlu eylemiyle 1 kişinin yaralanmasına ve 1 kişinin ölümüne sebep olduğu ve mahkemece gerekçeli kararın gerekçe kısmında, sanık hakkında aynı Kanunun...

Karar Metni

12. Ceza Dairesi 2020/4275 E. , 2022/4038 K.

"İçtihat Metni"Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 50, 52, 52/son, 53/6. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına, müvekkili hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, TCK'nın 22/6. maddesine hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak; Sanık hakkında TCK'nın 85/2 maddesinden cezalandırılması talebiyle iddianeme düzenlendiği ve meydana gelen kazada sanığın kusurlu eylemiyle 1 kişinin yaralanmasına ve 1 kişinin ölümüne sebep olduğu ve mahkemece gerekçeli kararın gerekçe kısmında, sanık hakkında aynı Kanunun 85/2.maddesine göre cezalandırılmasına karar verildiğinin belirtilmesine karşın kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında 85/2 yerine 85/1 maddesi yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışı olarak kabul edilmiştir. TCK'nın 50/4. maddesinde, taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilebileceği, ancak, bu hükmün, bilinçli taksir halinde uygulanmayacağı belirtilmiş olmasına karşın, meydana gelen olayda bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu mahkemece de kabul edilen sanık hakkında tayin edilen uzun süreli hapis cezasının paraya çevrilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Sanığın 214 promil alkollü şekilde idaresindeki otomobille, yerleşim yeri dışında, gece vakti, aydınlatmanın bulunmadığı, virajlı, eğimli, iki yönlü, asfalt kaplama il yolunda seyrederken, olay mahalline geldiğinde, aşırı alkolün de etkisiyle, virajı alamayarak, direksiyon hakimiyetini kaybetmesiyle, gidiş yönüne göre sağ taraftan yoldan çıkarak, yol kenarındaki levhalara çarpmasıyla, sanığın virajlı yollarda seyrederken, hızını azaltmayarak, tam kusuruyla, bir kişinin ölümüne, bir kişinin vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda; Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 50/4. maddesinin atfıyla 50/1-a gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması, Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUKun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddes...

Benzer Kararlar

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/4136 · K. 2022/4082

25 Mayıs 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/4430 · K. 2022/5195

28 Haziran 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/4209 · K. 2022/3831

17 Mayıs 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/4036 · K. 2022/4350

2 Haziran 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/4319 · K. 2022/4263

31 Mayıs 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/4130 · K. 2022/4080

25 Mayıs 2022