Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/2131 · K. 2022/4201
Yargıtay11. Hukuk Dairesi

E. 2021/2131 K. 2022/4201

E. 2021/2131K. 2022/420130 Mayıs 2022
değerlemeyeniden değerleme oranı
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Taraflar arasındaki davadan dolayı Nevşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 24.11.2020 gün ve 2019/108 E. - 2020/471 K. sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü: 5219 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu işbu dosyada uygulanması gereken HUMK 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanun'un 19. maddesiyle HUMK'ya eklenen Ek-Madde 4'te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2020 yılı için 3.920,00 TL'dir. Bu durumda davacı şirketin reddedilen talep kısmının kesinlik sınırı altında kaldığı anlaşılmaktadır. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davacı...

Karar Metni

11. Hukuk Dairesi 2021/2131 E. , 2022/4201 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Nevşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 24.11.2020 gün ve 2019/108 E. - 2020/471 K. sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü: 5219 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu işbu dosyada uygulanması gereken HUMK 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanun'un 19. maddesiyle HUMK'ya eklenen Ek-Madde 4'te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2020 yılı için 3.920,00 TL'dir. Bu durumda davacı şirketin reddedilen talep kısmının kesinlik sınırı altında kaldığı anlaşılmaktadır. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davacı vekilinin temyiz isteminin miktardan reddine karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükme yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 30/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay11. Hukuk Dairesi

E. 2021/1279 · K. 2022/3699

10 Mayıs 2022

Yargıtay1. Hukuk Dairesi

E. 2021/2753 · K. 2022/3649

28 Nisan 2022

Yargıtay11. Hukuk Dairesi

E. 2020/7370 · K. 2022/4060

25 Mayıs 2022

Yargıtay11. Hukuk Dairesi

E. 2021/377 · K. 2022/4819

14 Haziran 2022

Yargıtay11. Hukuk Dairesi

E. 2021/2122 · K. 2022/4313

1 Haziran 2022

Yargıtay11. Hukuk Dairesi

E. 2021/2637 · K. 2022/4495

6 Haziran 2022