Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/203 · K. 2022/7918
Yargıtay4. Hukuk Dairesi

E. 2021/203 K. 2022/7918

E. 2021/203K. 2022/791830 Mayıs 2022
tazminatistinaf başvurusunun kabulüdeğerlemetazminat davasıyeniden değerleme oranımanevi tazminathaksız fiil
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi İLK DERECE MAHKEMESİ : Gebze 3. Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki haksız fiilden kaynaklanan manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükme karşı davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca kaldırılmasına, HMK'nun 353/1-b-2 maddesi gereğince yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü: K A R A R 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun...

Karar Metni

4. Hukuk Dairesi 2021/203 E. , 2022/7918 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi İLK DERECE MAHKEMESİ : Gebze 3. Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki haksız fiilden kaynaklanan manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükme karşı davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca kaldırılmasına, HMK'nun 353/1-b-2 maddesi gereğince yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü: K A R A R

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanun'un 44. maddesiyle HMKya eklenen Ek-Madde 1de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2020 yılı için 72.070,00 TLdir. HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 72.070,00 TLyi geçmeyen davalara ilişkin bölge adliye mahkeme kararlarının temyizi kabil değildir. İlk Derece Mahkemesince davacının davasının kabulü ile 7.500,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verildiği, karara karşı davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulduğu, bölge adliye mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca kaldırılmasına, HMK'nun 353/1-b-2 maddesi gereğince yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulü ile 15.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verildiği, istinaf mahkemesi kararına karşı davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmıştır. Davalı vekili tarafından temyize konu edilen miktar yukarıda belirtilen temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp davalı vekilinin temyiz dilekçesinin HMKnun 362/1-a maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin HMKnun 362/1-a maddesi gereğince REDDİNE, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 30/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

KesinKanun

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, m. 1

1 – 17/4/2013 tarihli ve 6460 sayılı Kanunun 1 ve 2 nci Maddeleri :

OtomatikKanun

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, m. 362

Temyiz edilemeyen kararlar56

Benzer Kararlar

Yargıtay7. Hukuk Dairesi

E. 2021/3818 · K. 2022/3930

1 Haziran 2022

Yargıtay1. Hukuk Dairesi

E. 2021/4299 · K. 2022/2198

17 Mart 2022

Yargıtay5. Hukuk Dairesi

E. 2022/7419 · K. 2022/15169

2 Kasım 2022

Yargıtay1. Hukuk Dairesi

E. 2021/4098 · K. 2022/2269

21 Mart 2022

Yargıtay5. Hukuk Dairesi

E. 2022/6219 · K. 2022/14824

27 Ekim 2022

Yargıtay3. Hukuk Dairesi

E. 2021/8427 · K. 2022/4335

10 Mayıs 2022