Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/4273 · K. 2022/4277
Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/4273 K. 2022/4277

E. 2020/4273K. 2022/427731 Mayıs 2022
bilirkişi raporuyerleşim yeri
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak; Sanığın idaresindeki kamyonetle, yerleşim yeri içinde, gece vakti, aydınlatmanın bulunduğu, iki yönlü, asfalt kaplama caddede seyrederken, gidiş yönüne göre sağdan sola doğru geçmekte olan 1920 doğumlu yayaya çarpmasıyla, yayanın ölümüyle sonuçlanan olayda; Dosyada mevcut üç bilirkişi raporunun incelenmesinde; İstanbul Teknik Üniversitesi trafik uzmanı öğretim üyelerinden oluşan üçlü bilirkişi heyetinden alınan 14/12/2015 tarihli ve iki trafik kusur uzmanı, bir iş ve sosyal güvenlik uzmanı üçlü bilirkişi heyetinden...

Karar Metni

12. Ceza Dairesi 2020/4273 E. , 2022/4277 K.

"İçtihat Metni"Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi gereği beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak; Sanığın idaresindeki kamyonetle, yerleşim yeri içinde, gece vakti, aydınlatmanın bulunduğu, iki yönlü, asfalt kaplama caddede seyrederken, gidiş yönüne göre sağdan sola doğru geçmekte olan 1920 doğumlu yayaya çarpmasıyla, yayanın ölümüyle sonuçlanan olayda; Dosyada mevcut üç bilirkişi raporunun incelenmesinde; İstanbul Teknik Üniversitesi trafik uzmanı öğretim üyelerinden oluşan üçlü bilirkişi heyetinden alınan 14/12/2015 tarihli ve iki trafik kusur uzmanı, bir iş ve sosyal güvenlik uzmanı üçlü bilirkişi heyetinden alınan 15/04/2015 tarihli raporlarda, sanığın seyri sırasında önüne yeterince dikkatini yoğunlaştırmadığı, yola giren yayayı önceden göremediği için zamanında tedbir almayarak, dikkatsiz hareketleriyle kazaya tali kusuruyla sebebiyet verdiğinin anlatıldığı, Trafik bilgisi öğretmeninden alınan 27/01/2015 tarihli bilirkişi raporunda, yayanın saniyede 1 metre yol alarak yürüyebileceğinin hesaplanarak, aracın hızının 40-45 km olduğu ve yayanın aniden yola çıktığından bahisle sanığa kusur atfedilmediği, Sanığın keşiften önceki beyanlarında yayanın aniden yola çıktığını belirtirken, 19/01/2015 tarihli keşifte, yayanın yürüyerek yola girdiğini beyan ettiği, yayanın 1920 doğumlu ve 11 metre genişliğindeki yolun 6 metresini kat etttiği esnada kazanın meydana geldiği gözetildiğinde, yayanın fizyolojik durumu gereği bu mesafeyi oldukça yavaş şekilde geçebileceği dolayısıyla iki tarafında park halindeki araçların bulunduğu yolda, araçların arasından yaya çıkabileceğini de öngörerek azami dikkatle seyrine devam etmek yerine trafiğe yeterli dikkatini vermeyen ve yola girdiğini gördüğünü bildirdiği yayaya çarpmamak için zamanında etkin frene başvurarak çarpışmayı önlemeyen sanığın tali kusuruyla neticeye sebebiyet verdiğinin anlaşılması karşısında taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde karar verilmesi, Kabule göre de; Gerekçeli kararda olayda sanığın kusuru olmadığından bahisle beraatine karar verildiği bildirildiği halde, mahkemece CMK'nın 223/2-e beraatine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 31/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/4534 · K. 2022/7862

1 Kasım 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/4229 · K. 2022/5196

28 Haziran 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/3282 · K. 2022/3564

10 Mayıs 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/3965 · K. 2022/4729

14 Haziran 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/4230 · K. 2022/4266

31 Mayıs 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/4145 · K. 2022/3811

17 Mayıs 2022