Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/3884 · K. 2022/4232
Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/3884 K. 2022/4232

E. 2020/3884K. 2022/423231 Mayıs 2022
bilirkişi raporueksik incelemesomut gerekçe
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Hüküm : TCKnın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2 ve 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi yerine 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinin uygulanması bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar...

Karar Metni

12. Ceza Dairesi 2020/3884 E. , 2022/4232 K.

"İçtihat Metni"Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCKnın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2 ve 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi yerine 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinin uygulanması bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafinin ve katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Dosya içeriğine göre, sanık ...un depo müdürü, sanık ...nın depo müdür yardımcısı olduğu market deposunda bahçıvan ve bekçi olarak çalışan 60 yaşındaki ...nın, sanık ...ın kullandığı forklift çatallarına takılı malzeme taşıma sepeti içerisinde uzun bir sopa ucuna monte edilmiş testere ile ağaç budamak isterken kancalarla palete bağlı sepetin kancalarının kurtulması sonucu yaklaşık 4 metre yükseklikten düşerek ölmesi ile sonuçlanan olayda, 02.11.2014 tarihli bilirkişi raporunda sanıklar ... ile ...nın asli, sanık ...ın kusursuz olduğu, hükme esas alınan 29.05.2015 tarihli bilirkişi raporunda ise sanık ...un asli, sanık ...nın tali, sanık ...ın tali kusurlu olduğunun belirtilmesi karşısında bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi, kusur durumunun şüpheye yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi için dosyanın iş güvenliği uzmanlarından oluşan üç kişilik bilirkişi heyetine tevdi edilerek, sanıkların hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabul ve uygulamaya göre ise; 1-CMKnın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması düzenlemesi için öngörülen koşulların, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlarla birlikte, denetime olanak verecek şekilde, somut gerekçeler gösterilmek suretiyle değerlendirildikten sonra, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin düzenlemenin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, talebi bulunan sanıklar hakkında hükmün uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması, 2-Sanıklar hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi; Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğ...

Benzer Kararlar

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/3435 · K. 2022/4853

22 Haziran 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/3842 · K. 2022/3153

20 Nisan 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/4117 · K. 2022/3201

21 Nisan 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/5027 · K. 2022/3320

26 Nisan 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/3988 · K. 2022/4155

30 Mayıs 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/4372 · K. 2022/5095

27 Haziran 2022