1-Sanığın katılana karşı Karabük Aile Mahkemesi'nin 03.04.2014 tarih, 2013/389 Esas, 2014/148 Karar sayılı dosyası ile 26.07.2013 tarihinde anlaşmalı boşanma davası açtığı ve 01.07.2015 tarihinde kesinleştiği, suç tarihi itibariyle boşanma davası kesinleşmediği için sanık ve katılanın halen evli oldukları ve taraflar hakkında TMK'nın 170. ve 171. maddeleri gereğince boşanma davasında mahkemece ayrılık kararı verilmediği gibi TMK 197. maddesi uyarınca birlikte yaşamaya ara vermeye dair herhangi bir kararın da bulunmadığı ve bu sebeple sanık ile katılanın yasal neden olmadan ayrı yaşadıklarından sanığın boşanma davası devam ederken müşterek konuta katılanın rızası dışında girmesi eyleminde konut dokunulmazlığını bozma suçunun yasal unsurları itibariyle oluşmayacağının anlaşılması karşısında; atılı suçun yasal unsurları oluşmadığından sanığın beraatine kararı verilmesi gerekirken yazılı...
2. Ceza Dairesi 2021/180 E. , 2022/11225 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Sanığın katılana karşı Karabük Aile Mahkemesi'nin 03.04.2014 tarih, 2013/389 Esas, 2014/148 Karar sayılı dosyası ile 26.07.2013 tarihinde anlaşmalı boşanma davası açtığı ve 01.07.2015 tarihinde kesinleştiği, suç tarihi itibariyle boşanma davası kesinleşmediği için sanık ve katılanın halen evli oldukları ve taraflar hakkında TMK'nın 170. ve 171. maddeleri gereğince boşanma davasında mahkemece ayrılık kararı verilmediği gibi TMK 197. maddesi uyarınca birlikte yaşamaya ara vermeye dair herhangi bir kararın da bulunmadığı ve bu sebeple sanık ile katılanın yasal neden olmadan ayrı yaşadıklarından sanığın boşanma davası devam ederken müşterek konuta katılanın rızası dışında girmesi eyleminde konut dokunulmazlığını bozma suçunun yasal unsurları itibariyle oluşmayacağının anlaşılması karşısında; atılı suçun yasal unsurları oluşmadığından sanığın beraatine kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi, 2-Kabule göre de; 18/06/2014 tarihinde kabul edilip 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi gereğince Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir. şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, seçenek yaptırım olan adli para cezasının ödenmemesi halinde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 02/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.