Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/32142 · K. 2022/11449
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/32142 K. 2022/11449

E. 2020/32142K. 2022/114496 Haziran 2022
savunma hakkı
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Olaya ilişkin güncel olduğu belirtilen kamera kayıtlarına göre, sanığın müştekinin eşyalarının bulunduğu odaya saat 17.46da girdiğinin belirtildiği ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde gece vaktinin saat 17.44te başladığının anlaşıldığı; bu suretle hırsızlık suçunun gece vakti işlendiği ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiği belirlenerek yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen ve uygulanması gereken TCK'nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2020/32142 E. , 2022/11449 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Olaya ilişkin güncel olduğu belirtilen kamera kayıtlarına göre, sanığın müştekinin eşyalarının bulunduğu odaya saat 17.46da girdiğinin belirtildiği ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde gece vaktinin saat 17.44te başladığının anlaşıldığı; bu suretle hırsızlık suçunun gece vakti işlendiği ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiği belirlenerek yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen ve uygulanması gereken TCK'nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanunun 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 06/06/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/2547 · K. 2022/14663

13 Eylül 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/29135 · K. 2022/9960

23 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/4022 · K. 2022/13963

5 Eylül 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26952 · K. 2022/7784

19 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/2830 · K. 2022/12139

13 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/33140 · K. 2022/10098

24 Mayıs 2022