Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2022/5442 · K. 2022/7075
Yargıtay9. Hukuk Dairesi

E. 2022/5442 K. 2022/7075

E. 2022/5442K. 2022/70756 Haziran 2022
iş sözleşmesieşitlik ilkesiiadeişe iadeistinaf yolutazminatbaşvuru süresibireysel başvurudisiplin cezasısözleşmenin feshiadil yargılanma hakkıön incelememahkemeye erişim hakkıölçülülük ilkesi
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Taraflar arasındaki işe iade davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 07.01.2019 tarihli ve 2018/4757 Esas, 2019/10 Karar sayılı kararı ile davalı vekilinin temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir. Davalı vekili tarafından bireysel başvuru talebinde bulunulmuş ve Anayasa Mahkemesinin 2019/20 Başvuru numaralı ve 24.11.2021 tarihli kararı ile Daire kararının, adil yargılanma hakkı kapsamında yer alan mahkemeye erişim hakkının ihlali mahiyetinde olduğuna karar verilmiştir. Anayasa Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı doğrultusunda Dairemizin 07.01.2019 tarihli ve...

Karar Metni

9. Hukuk Dairesi 2022/5442 E. , 2022/7075 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... 9. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki işe iade davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 07.01.2019 tarihli ve 2018/4757 Esas, 2019/10 Karar sayılı kararı ile davalı vekilinin temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili tarafından bireysel başvuru talebinde bulunulmuş ve Anayasa Mahkemesinin 2019/20 Başvuru numaralı ve 24.11.2021 tarihli kararı ile Daire kararının, adil yargılanma hakkı kapsamında yer alan mahkemeye erişim hakkının ihlali mahiyetinde olduğuna karar verilmiştir.

Anayasa Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı doğrultusunda Dairemizin 07.01.2019 tarihli ve 2018/4757 Esas, 2019/10 Karar sayılı kararının ortadan kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işveren ile aralarındaki iş sözleşmesi uyarınca 20.09.2010 tarihinde davalı işyerinde Ar-Ge Laborantı olarak çalışmaya başladığını, ücret ödeme günü olan 08.04.2016 Cuma günü gece vardiyasında iş arkadaşı B.A. ile birlikte şefleri Y.B.'nin masası üzerinde açıkta bir ücret bordrosu gördüğünü, söz konusu bordroyu incelediğinde; bir işçinin işe yeni girmesine ve kendisinden daha düşük pozisyonda görev yapmasına rağmen ücretinin kendisinden yüksek olduğunu fark ettiğini, müvekkilinin bu durumu İnsan Kaynakları Birimine sorduğunu, bunun üzerine hakkında masadan izinsiz evrak almak konulu disiplin soruşturması başlatıldığını, 18.04.2016 tarihinde bu olay ile ilgili savunmasının alındığını, 19.04.2016 tarihinde ise sözlü olarak iş sözleşmesine geçerli bir sebep olmadan son verildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine, işe başlatılmaması hâlinde ödenmesi gereken tazminat ve boşta geçen süre ücretinin de hüküm altına alınmasına karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; 20.09.2010 tarihinden 19.04.2016 tarihine kadar müvekkili Şirket nezdinde görev yapan davacının iş sözleşmesinin, başkasına ait özel nitelikteki kişisel verileri ilgili çalışanın açık rızası olmaksızın alınması yasak olmasına rağmen 6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu'na (6698 sayılı Kanun) muhalefet ederek alması, işverenin güvenini kötüye kullanması, doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlarda bulunması sebebiyle haklı olarak sonlandırıl...

Atıf Yapılan Mevzuat

KesinKanun

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu, m. 2

2. İkinci derecedeki noktalar

Benzer Kararlar

Yargıtay9. Hukuk Dairesi

E. 2022/5725 · K. 2022/6407

24 Mayıs 2022

Yargıtay9. Hukuk Dairesi

E. 2022/7437 · K. 2022/8591

30 Haziran 2022

Yargıtay9. Hukuk Dairesi

E. 2022/4375 · K. 2022/6054

16 Mayıs 2022

Yargıtay9. Hukuk Dairesi

E. 2022/4755 · K. 2022/5894

12 Mayıs 2022

Yargıtay9. Hukuk Dairesi

E. 2022/5383 · K. 2022/5942

12 Mayıs 2022

Yargıtay9. Hukuk Dairesi

E. 2022/5560 · K. 2022/6298

18 Mayıs 2022