Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2018/5206 · K. 2022/11753
Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2018/5206 K. 2022/11753

E. 2018/5206K. 2022/117537 Haziran 2022
sahte fatura
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

1)Sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçundan açılan davada, dosya arasında verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşıldığından; öncelikle 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince sanık hakkında dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, mütalaa verilmeyeceğinin bildirilmesi durumunda dava şartı yokluğundan düşme kararı verilmesi gerekirken, sanığın atılı suçtan beraatine hükmedilmesi, 2)Suçun sübutu halinde ise; hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanunun 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanunun 359 maddesinin 3,4,5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanunun tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda...

Karar Metni

11. Ceza Dairesi 2018/5206 E. , 2022/11753 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura düzenleme HÜKÜM : Beraat

1)Sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçundan açılan davada, dosya arasında verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşıldığından; öncelikle 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince sanık hakkında dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, mütalaa verilmeyeceğinin bildirilmesi durumunda dava şartı yokluğundan düşme kararı verilmesi gerekirken, sanığın atılı suçtan beraatine hükmedilmesi, 2)Suçun sübutu halinde ise; hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanunun 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanunun 359 maddesinin 3,4,5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanunun tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Yasaya aykırı, katılan kurum vekili ile katılan ... vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 07.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 359

(Değişik: 23/1/2008-5728/276 md.)

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 367

(Değişik: 23/1/2008-5728/280 md.)

Benzer Kararlar

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2018/1268 · K. 2022/6875

20 Nisan 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/11110 · K. 2022/8850

17 Mayıs 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/37572 · K. 2022/13590

28 Haziran 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2017/15605 · K. 2022/7493

27 Nisan 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2017/12150 · K. 2022/4258

15 Mart 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/7196 · K. 2022/13008

21 Haziran 2022