Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/33116 · K. 2022/11772
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/33116 K. 2022/11772

E. 2020/33116K. 2022/117728 Haziran 2022
uzlaşmabilirkişi raporueksik incelemetakas
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Mağdur ile aynı evde yaşayan tanık ...in suç tarihinden önceki bir zamanda, kalmakta oldukları evin anahtarını geçici olarak sanığa verdikleri, yine aynı evde yaşayan diğer tanık ...in bir süre sonra anahtarı getirmesini sanıktan istediği, ancak sanığın anahtarı teslim etmediği ve sanığın suç tarihi olan 08/03/2013 günü, mağdur ile tanıkların evde olmamalarından yararlanarak haksız yere elde bulundurduğu anahtar ile evin kapısını açıp hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşıldığı olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-b. maddesi ile uygulama yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCKnın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2020/33116 E. , 2022/11772 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Mağdur ile aynı evde yaşayan tanık ...in suç tarihinden önceki bir zamanda, kalmakta oldukları evin anahtarını geçici olarak sanığa verdikleri, yine aynı evde yaşayan diğer tanık ...in bir süre sonra anahtarı getirmesini sanıktan istediği, ancak sanığın anahtarı teslim etmediği ve sanığın suç tarihi olan 08/03/2013 günü, mağdur ile tanıkların evde olmamalarından yararlanarak haksız yere elde bulundurduğu anahtar ile evin kapısını açıp hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşıldığı olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-b. maddesi ile uygulama yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCKnın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 08/06/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/3814 · K. 2022/15218

21 Eylül 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/20531 · K. 2022/6976

7 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/3968 · K. 2022/15644

27 Eylül 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26379 · K. 2022/5772

28 Mart 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/11150 · K. 2022/7738

24 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/2408 · K. 2022/12837

20 Haziran 2022