Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2022/5439 · K. 2022/4913
Yargıtay1. Ceza Dairesi

E. 2022/5439 K. 2022/4913

E. 2022/5439K. 2022/491313 Haziran 2022
bozma kararıeksik incelemeön incelemesavunma hakkı
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanunun 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanunun 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanunun 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Havza Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2015 tarihli ve 2014/139 Esas, 2015/121 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kasten...

Karar Metni

1. Ceza Dairesi 2022/5439 E. , 2022/4913 K.

"İçtihat Metni" B O Z M A Ü Z E R İ N E İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/181 E., 2020/90 K. SUÇLAR : Kasten yaralama HÜKÜMLER : Düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanunun 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanunun 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanunun 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Havza Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2015 tarihli ve 2014/139 Esas, 2015/121 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı cezalandırılmaları talebiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde, mağdurun şikâyetçi olmadığı beyan etmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davalarının ayrı ayrı düşmesine karar verilmiştir.

2. Havza Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2015 tarihli ve 2014/139 Esas, 2015/121 Karar sayılı kararının, o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 10.04.2018 tarihli ve 2017/12952 Esas, 2018/6536 Karar sayılı ilâmıyla; "Mağdur ... hakkında Havza Devlet Hastanesince düzenlenen 01.07.2014 tarihli raporun geçici hekim raporu olduğunun anlaşılması karşısında; sanıkların eylemleri neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmanın niteliğine ilişkin kesin adli muayene rapor alınarak sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken; eksik kovuşturma ile sanıklar hakkında şikayet yokluğu sebebiyle 5237 sayılı TCK'nin 73/4 ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri gereğince düşme kararı verilmesi," Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Havza Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.12.2018 tarihli ve 2018/218 Esas, 2018/420 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanunun 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, aynı maddenin birinci fıkrasının son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 4. Havza Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.12.2018 tarihli ve 2018/218 Esas, 2018/420 Karar sayılı kararının, sanıklar tarafından tem...

Benzer Kararlar

Yargıtay1. Ceza Dairesi

E. 2022/5571 · K. 2022/8237

24 Ekim 2022

Yargıtay1. Ceza Dairesi

E. 2022/3795 · K. 2022/4911

13 Haziran 2022

Yargıtay1. Ceza Dairesi

E. 2022/3103 · K. 2022/3897

24 Mayıs 2022

Yargıtay1. Ceza Dairesi

E. 2022/5829 · K. 2022/8235

24 Ekim 2022

Yargıtay1. Ceza Dairesi

E. 2022/4661 · K. 2022/4113

30 Mayıs 2022

Yargıtay1. Ceza Dairesi

E. 2022/3177 · K. 2022/3396

9 Mayıs 2022