Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2018/2695 · K. 2022/4787
Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2018/2695 K. 2022/4787

E. 2018/2695K. 2022/478714 Haziran 2022
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

2863 sayılı Kanunun 65/1, TCKnın 62, 52/2-4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması, teşdit uygulanması gerektiğine ilişkin ve diğer sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanığın kültür varlığı bulmak amacıyla, tescilli olmayan ancak 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli kültür varlığı niteliğini haiz yerde izinsiz kazı yaptığı iddiasıyla açılan kamu davasında; dosya kapsamında mevcut arkeolog bilirkişi raporunda, suça konu tümülüsle ilgili herhangi bir tespit ve tescil kaydında rastlanmadığı ancak 6. madde kapsamında bulunduğunun belirtildiği, 2863...

Karar Metni

12. Ceza Dairesi 2018/2695 E. , 2022/4787 K.

"İçtihat Metni"Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık Hüküm : TCKnın 44/1. maddesi delaletiyle; 2863 sayılı Kanunun 65/1, TCKnın 62, 52/2-4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması, teşdit uygulanması gerektiğine ilişkin ve diğer sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanığın kültür varlığı bulmak amacıyla, tescilli olmayan ancak 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli kültür varlığı niteliğini haiz yerde izinsiz kazı yaptığı iddiasıyla açılan kamu davasında; dosya kapsamında mevcut arkeolog bilirkişi raporunda, suça konu tümülüsle ilgili herhangi bir tespit ve tescil kaydında rastlanmadığı ancak 6. madde kapsamında bulunduğunun belirtildiği, 2863 sayılı Kanunun 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/1. maddesinde, Tescil edilen sit alanları ve korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarının bu Kanuna göre tebliğ veya ilan edilmiş olmasına rağmen yıkılmasına, bozulmasına, tahribine, yok olmasına veya her ne suretle olursa olsun zarar görmesine kasten sebebiyet verenler ... iki yıldan beş yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adli para cezasıyla cezalandırılır düzenlemesine yer verilerek, zarar suçunun oluşumu için, korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarının tescilli olmasının arandığı, dava konusu kazı fiilinin gerçekleştirildiği yerin, tescil edilmemiş olsa dahi 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli kültür varlığı niteliğini haiz bulunmakla beraber, tescilli olmadığından, yukarıda açıklanan 2863 sayılı Kanunun 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/1. maddesine göre zarar suçunun unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla; sanık hakkında anılan düzenleme uyarınca korunması gerekli kültür varlığının zarar görmesine kasten sebebiyet verme suçundan mahkumiyet hükmü tesisinin mümkün olmadığı, ayrıca sanığın savunmasında suça konu 2 metre derinliğindeki kazı çukurunu kendisinin açmadığını belirterek suçlamayı kabul etmemesi, sanığın kazı yaparken yakalandığına dair suç üstü halinin söz konusu olmaması karşısında savunmasının aksine sanığın izinsiz kazı suçundan mahkumiyetine dair delil elde edilememesi dikkate alınarak sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi, Kanuna aykırı olup, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince mahkumiyete ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2018/2771 · K. 2022/4375

2 Haziran 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2018/2709 · K. 2022/3383

27 Nisan 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2018/3126 · K. 2022/4333

2 Haziran 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2018/4340 · K. 2022/4969

23 Haziran 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2018/2822 · K. 2022/4334

2 Haziran 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2018/3379 · K. 2022/7154

20 Ekim 2022