Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2022/2772 · K. 2022/12616
Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2022/2772 K. 2022/12616

E. 2022/2772K. 2022/1261615 Haziran 2022
eski hale getirmeiaderesmi belgede sahtecilikyerleşim yeri
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme mercisinin Yargıtayın ilgili dairesi olduğu ve sanığın 22.06.2021 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunduğu anlaşıldığından, mahkemenin 29.06.2021 tarihli ek kararının ve söz konusu dilekçeye dayanarak yaptığı diğer işlem ve kararlarının hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek; Sanığın yokluğunda hüküm verilmesi nedeniyle 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2. maddesinde yer alan Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır. hükmü ile gerçek kişilere...

Karar Metni

11. Ceza Dairesi 2022/2772 E. , 2022/12616 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Resmi belgede sahtecilik, iftira HÜKÜMLER : Mahkumiyet

5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme mercisinin Yargıtayın ilgili dairesi olduğu ve sanığın 22.06.2021 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunduğu anlaşıldığından, mahkemenin 29.06.2021 tarihli ek kararının ve söz konusu dilekçeye dayanarak yaptığı diğer işlem ve kararlarının hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek; Sanığın yokluğunda hüküm verilmesi nedeniyle 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2. maddesinde yer alan Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır. hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle sanığın bilinen en son adresi esas alınarak Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki (MERNİS) adresine tebligat çıkarılması gerekirken, sanığın yokluğunda verilen hükmün, son savunmasında bildirdiği adres yerine MERNİS adresine MERNİS şerhi derç edilerek doğrudan tebliğe çıkarıldığı, tebligatın yapılamaması üzerine tespit edilen başkaca adreslerine çıkarılan tebligatın da iade olduğu, bilahare 22.10.2013 tarihinde ise bir şekilde tespit edilen İstanbul'un Fatih ilçesindeki adreste yengesi ...'a gerekçeli karar tebliğ edilmiş ise de; yengesinin dosyanın mağdurunun eşi olduğu ve husumet bulunduğu, dolayısıyla yapılan tebliğ işlemlerinin usulsüz olduğu anlaşıldığından, sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığa yüklenen Resmi belgede sahtecilik ve iftira suçlarının kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCKnin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan 19.07.2013 olan mahkumiyet hükmünden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUKnin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMKnin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 15.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 1

(Değişik: 11/1/2011-6099/1 md.)

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 2

(Değişik birinci fıkra: 6/6/1985-3220/2 md.) Diğer kanunlarda özel

Benzer Kararlar

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2022/3214 · K. 2022/12359

13 Haziran 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/41176 · K. 2022/4455

16 Mart 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2022/4002 · K. 2022/12631

15 Haziran 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/38284 · K. 2022/5179

28 Mart 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/6469 · K. 2022/8402

16 Mayıs 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2022/2106 · K. 2022/11035

31 Mayıs 2022