Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/1109 · K. 2022/12753
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/1109 K. 2022/12753

E. 2021/1109K. 2022/1275320 Haziran 2022
iade
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Sanığın yokluğunda verilen 23.12.2015 tarihli kararın tebliği için adı geçenin bilinen en son adresi esas alınarak Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması gerekirken, doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapılan gerekçeli karar tebliği işleminin geçersiz olduğu ve öğrenme üzerine yapmış olduğu 15.02.2016 tarihli temyiz başvurusunun süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 20.06.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2021/1109 E. , 2022/12753 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kamu malına zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın yokluğunda verilen 23.12.2015 tarihli kararın tebliği için adı geçenin bilinen en son adresi esas alınarak Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması gerekirken, doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapılan gerekçeli karar tebliği işleminin geçersiz olduğu ve öğrenme üzerine yapmış olduğu 15.02.2016 tarihli temyiz başvurusunun süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 20.06.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 1

(Değişik: 11/1/2011-6099/1 md.)

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 2

(Değişik birinci fıkra: 6/6/1985-3220/2 md.) Diğer kanunlarda özel

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/9385 · K. 2022/3008

23 Şubat 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/15344 · K. 2022/11261

2 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/25089 · K. 2022/6652

5 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/259 · K. 2022/13961

5 Eylül 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/30974 · K. 2022/11103

1 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/14484 · K. 2022/3769

7 Mart 2022