Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/3866 · K. 2022/9984
Yargıtay4. Hukuk Dairesi

E. 2020/3866 K. 2022/9984

E. 2020/3866K. 2022/998412 Eylül 2022
menfi tespit
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Taraflar arasındaki 6183 sayılı Kanundan kaynaklanan menfi tespit istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/10/2020 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. K A R A R Dava, 6183 sayılı Kanunun 79. maddesinden kaynaklanan menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Hükmüne uyulan Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 16/05/2017 tarihli 2015/4291 esas ve 2017/5507 karar sayılı ilamında 5510 sayılı Kanunun 88. Maddesi gereğince davaya bakma görevinin iş mahkemesine ait olduğu, bu durumda davaya genel mahkemelerde bakılamayacağından iş mahkemesi...

Karar Metni

4. Hukuk Dairesi 2020/3866 E. , 2022/9984 K.

"İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki 6183 sayılı Kanundan kaynaklanan menfi tespit istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/10/2020 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. K A R A R Dava, 6183 sayılı Kanunun 79. maddesinden kaynaklanan menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Hükmüne uyulan Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 16/05/2017 tarihli 2015/4291 esas ve 2017/5507 karar sayılı ilamında 5510 sayılı Kanunun 88. Maddesi gereğince davaya bakma görevinin iş mahkemesine ait olduğu, bu durumda davaya genel mahkemelerde bakılamayacağından iş mahkemesi sıfatıyla davanın görülmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına, 12/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay4. Hukuk Dairesi

E. 2020/3669 · K. 2022/4553

10 Mart 2022

Yargıtay3. Hukuk Dairesi

E. 2022/2968 · K. 2022/4439

11 Mayıs 2022

Yargıtay3. Hukuk Dairesi

E. 2022/5390 · K. 2022/7584

11 Ekim 2022

Yargıtay4. Hukuk Dairesi

E. 2020/1208 · K. 2022/5164

17 Mart 2022

Yargıtay5. Hukuk Dairesi

E. 2020/11044 · K. 2022/5466

24 Mart 2022

Yargıtay3. Hukuk Dairesi

E. 2022/5722 · K. 2022/7511

10 Ekim 2022