Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • Araçlar
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/3803 · K. 2022/14690
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/3803 K. 2022/14690

E. 2021/3803K. 2022/1469014 Eylül 2022
iadeyerleşim yeri
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

AI Özeti

AI

Mahkeme Kararı Özeti Olayın Özü: Sanık, karşılıksız yararlanma suçundan mahkûm edilmiş ve aleyhine verilen gerekçeli karar tebliğ edilmiştir. Sanık, karar tebliğinin usule aykırı yapıldığını ileri sürerek temyiz için gerekçeli kararın kendisine düzgün bir şekilde tebliğ edilmesini talep etmiştir. Hukuki Değerlendirme: Yargıtay, tebligat işleminin 7201 sayılı Tebligat Kanunu'na aykırı olduğunu tespit etmiştir. Kanun, gerçek kişilere yapılacak tebligatlar için iki aşamalı bir yöntem öngörmektedir: önce bilinen son adrese normal tebligat yapılmalı, bu başarısız olursa adres kayıt sistemindeki adrese tebligat yapılmalıdır. Mahkemenin, kararı doğrudan MERNİS adresi ibaresini kullanarak muhtara tebliğ etmesi bu usulu ihlal etmiştir. Sonuç: Dosya, usulüne uygun tebligat işlemi yapılması için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmiştir.

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2021/3803 E. , 2022/14690 K.

" "MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Karşılıksız yararlanma HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın 04/07/2016 tarihli süre tutum dilekçesinde gerekçeli kararın kendisine tebliğini istediği, açıklamalı temyiz sebeplerini gerekçeli kararın kendisine tebliğ edilmesini müteakip bildireceğini beyan ettiği, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinin, Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır. hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanunun 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, bu adrese tebliğ yapılması gerekirken, yokluğunda verilen kararın sanığın bilinen son adresi ve aynı zamanda MERNİS adresi olan adresine doğrudan MERNİS adresi ibaresi ile çıkarılan ve muhatabın tebliğ adresinin kapalı olduğu, adreste kimsenin bulunmadığı gerekçesiyle doğrudan muhtara yapılan tebligat işleminin usule aykırı olmasından dolayı, gerekçeli kararın sanığa usulüne uygun olarak (öncelikle bilinen en son adresine tebliğ yapılması, bu adreste tebligat yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliği ile buna ilişkin belge ve sunulması halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere İADESİNİN mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 14/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 1

(Değişik: 11/1/2011-6099/1 md.)

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 2

(Değişik birinci fıkra: 6/6/1985-3220/2 md.) Diğer kanunlarda özel

Benzer Kararlar

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/16034 · K. 2022/8516

6 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/22868 · K. 2022/4231

10 Mart 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/8880 · K. 2022/4249

28 Mart 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/12554 · K. 2022/3833

21 Mart 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/17240 · K. 2022/9906

27 Haziran 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/15167 · K. 2022/7182

16 Mayıs 2022