MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi İLK DRC. MHK. : Adana 3. İcra Hukuk Mahkemesi - K A R A R - Şikayet, haciz sıra cetvelinde sıraya ilişkindir. 02.03.2005 tarihli ve 5311 sayılı Kanunun 25. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 364/1. maddesine göre; Bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerince verilen ve miktar veya değeri on bin lirayı geçen nihaî kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 02.12.2016 tarihinden itibaren 40.000,00 TLye, 20.02.2019 tarihli ve 7165 sayılı Kanunun 1. ve 2. maddesi ile 28.02.2019 tarihinden itibaren 58.800,00 TLye, 01.01.2020 tarihinden itibaren 72.070,00 TLye ve 01.01.2021 tarihinden itibaren de 78.630,00 TLye çıkarılmıştır. Somut olayda, Adana 8. İcra Müdürlüğünün 2015/15326 E. sayılı dosyasında 08.08.2017...
6. Hukuk Dairesi 2021/5028 E. , 2022/4165 K.
"İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi İLK DRC. MHK. : Adana 3. İcra Hukuk Mahkemesi
- K A R A R - Şikayet, haciz sıra cetvelinde sıraya ilişkindir. 02.03.2005 tarihli ve 5311 sayılı Kanunun 25. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 364/1. maddesine göre; Bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerince verilen ve miktar veya değeri on bin lirayı geçen nihaî kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 02.12.2016 tarihinden itibaren 40.000,00 TLye, 20.02.2019 tarihli ve 7165 sayılı Kanunun 1. ve 2. maddesi ile 28.02.2019 tarihinden itibaren 58.800,00 TLye, 01.01.2020 tarihinden itibaren 72.070,00 TLye ve 01.01.2021 tarihinden itibaren de 78.630,00 TLye çıkarılmıştır. Somut olayda, Adana 8. İcra Müdürlüğünün 2015/15326 E. sayılı dosyasında 08.08.2017 tarihinde düzenlenen şikayet konu sıra cetvelinde, şikayet olunan şirkete ayrılan toplam pay 50.796,52 olup, uyuşmazlığa konu bu miktar, bölge adliye mahkemesinin karar tarihi olan 16.06.2021 tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtayca temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Bu nedenle temyiz isteminin reddi gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayet olunan vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesinlik sınırının altında kalması nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 15.09.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.