Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/18502 · K. 2022/12439
Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/18502 K. 2022/12439

E. 2021/18502K. 2022/1243927 Eylül 2022
eski hale getirmeiadeyerleşim yeriyasal süre
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanığın 15.08.2017 tarihli dilekçesinde, eski hale getirme talebiyle birlikte ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09.12.2014 tarihli 2014/37 Esas- 2014/508 Karar sayılı hükmünü de temyiz ettiği, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz isteminde bulunulması halinde inceleme yetkisinin ilgili Yargıtay ceza dairesine ait olduğu, mahkemece eski hale getirme talebinin kabulüne ilişkin 16.08.2017 tarihli ek karar yok hükmünde kabul edilmekle; Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 20.11.2020 gün ve 2019/2 Esas, 2020/3 Karar sayılı içtihadı birleştirme kararı gereğince, muhatabın bilinen en son adresine çıkartılan tebligatın iade edilmesi ve adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin bu adresten farklı olması halinde, adres kayıt sistemindeki...

Karar Metni

6. Ceza Dairesi 2021/18502 E. , 2022/12439 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Nitelikli hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanığın 15.08.2017 tarihli dilekçesinde, eski hale getirme talebiyle birlikte ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09.12.2014 tarihli 2014/37 Esas- 2014/508 Karar sayılı hükmünü de temyiz ettiği, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz isteminde bulunulması halinde inceleme yetkisinin ilgili Yargıtay ceza dairesine ait olduğu, mahkemece eski hale getirme talebinin kabulüne ilişkin 16.08.2017 tarihli ek karar yok hükmünde kabul edilmekle; Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 20.11.2020 gün ve 2019/2 Esas, 2020/3 Karar sayılı içtihadı birleştirme kararı gereğince, muhatabın bilinen en son adresine çıkartılan tebligatın iade edilmesi ve adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin bu adresten farklı olması halinde, adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine MERNİS adresi şerhi koyularak Tebligat Kanunu m. 21/2 uyarınca doğrudan tebligat çıkartılması yeterlidir. Tüm bu bilgiler ışığında; Sanığın bilinen en son adresine yapılan tebligatın 16.01.2015 tarihinde iade edildiği, adres kayıt sistemindeki adresine "Mernis adresi" ibaresinin eklenmesi suretiyle Tebligat Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca 10.02.2015 tarihinde kararın sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edildiği anlaşıldığından tebliğnamedeki temyiz süresinin süresinde olduğuna ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir. Yokluğunda verilen hükmün sanığa 10.02.2015 tarihinde tebliğ edildiği, 1412 Sayılı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra temyiz eden sanığın 15.08.2017 tarihli dilekçesinde belirttiği temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 27.09.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/18889 · K. 2022/14064

18 Ekim 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/10722 · K. 2022/5306

7 Nisan 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/17753 · K. 2022/12450

27 Eylül 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/15281 · K. 2022/10404

30 Haziran 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/11869 · K. 2022/7534

18 Mayıs 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/22001 · K. 2022/5888

19 Nisan 2022