Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/16351 · K. 2022/12525
Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/16351 K. 2022/12525

E. 2021/16351K. 2022/1252528 Eylül 2022
tekerrür
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar HÜKÜMLER : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan temel ceza belirlenirken Yasa maddesinin TCKnın 116/2. maddesi yerine 116/1. maddesi olarak yazılması yerinde düzeltilmesi olanaklı maddi yazım hatası olarak değerlendirilmiştir. Kasten işlemiş olduğu suç nedeniyle mahkum olan sanık hakkında 5237 sayılı TCYnın 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de, kasten işlenen suçlarda hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCKnın 53/1. maddesinde öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin, cezaların yerine getirilmesi (infaz) aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir. Sanık hakkında atılı suçlardan kurulan mahkumiyet...

Karar Metni

6. Ceza Dairesi 2021/16351 E. , 2022/12525 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan temel ceza belirlenirken Yasa maddesinin TCKnın 116/2. maddesi yerine 116/1. maddesi olarak yazılması yerinde düzeltilmesi olanaklı maddi yazım hatası olarak değerlendirilmiştir. Kasten işlemiş olduğu suç nedeniyle mahkum olan sanık hakkında 5237 sayılı TCYnın 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de, kasten işlenen suçlarda hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCKnın 53/1. maddesinde öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin, cezaların yerine getirilmesi (infaz) aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir. Sanık hakkında atılı suçlardan kurulan mahkumiyet hükümlerinde, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca "Tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamaz" hükmü uyarınca, sanığın adli sicil kaydındaki ilamlardan hangisinin tekerrüre esas alınacağının kararda açıkça gösterilmesi gerekirken birden fazla ilamın tekerrüre esas alınması yasaya aykırı ise de; en ağırının infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı kabul edildiğinden, anılan husus bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 28.09.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/15452 · K. 2022/12103

21 Eylül 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/16500 · K. 2022/9049

13 Haziran 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/12533 · K. 2022/8579

6 Haziran 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/15262 · K. 2022/10296

30 Haziran 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/16206 · K. 2022/10757

5 Temmuz 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/16212 · K. 2022/10462

30 Haziran 2022