Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/19143 · K. 2022/15041
Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/19143 K. 2022/15041

E. 2021/19143K. 2022/150412 Kasım 2022
iade
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 1-Sanık hakkında kasten yaralama suçuna yönelik temyiz isteminin incelemesinde; 14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında kasten yaralama suçundan dolayı tayin edilen adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 2-Sanık hakkında mala zarar verme suçuna yönelik temyiz isteminin incelemesinde; Anayasanın 36. maddesi ile Avrupa İnsan Hakları sözleşmesinin 6. maddesindeki adil yargılanma...

Karar Metni

6. Ceza Dairesi 2021/19143 E. , 2022/15041 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Mala zarar verme ve kasten yaralama HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 1-Sanık hakkında kasten yaralama suçuna yönelik temyiz isteminin incelemesinde; 14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında kasten yaralama suçundan dolayı tayin edilen adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 2-Sanık hakkında mala zarar verme suçuna yönelik temyiz isteminin incelemesinde; Anayasanın 36. maddesi ile Avrupa İnsan Hakları sözleşmesinin 6. maddesindeki adil yargılanma ilkesi karşısında açıklanması geri bırakılan hükmün yeniden ele alınıp açıklanması için duruşma açılarak sanık ve varsa katılan tarafın yapılacak yargılamadan haberdar edilmesi gerektiği gözetilmeden dosya üzerinde yapılan inceleme ile hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 02/11/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/14111 · K. 2022/9468

20 Haziran 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/12308 · K. 2022/10222

29 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/13451 · K. 2022/13915

6 Temmuz 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/5322 · K. 2022/17023

18 Ekim 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/1586 · K. 2022/11671

7 Haziran 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/14799 · K. 2022/10455

30 Haziran 2022