Baro teşekkül etmeyen ve üç dava vekili bulunmayan yerlerde avukat ve davavekili sıfatını haiz olmayan vekillere umumi hükümler dairesinde bir ücret takdir edilir.
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu E.1942/5 K.1948/8 T.17.11.1948 DAVA VEKİLLERİNE ÜCRET TAKDİRİ
BARO TEŞEKKÜL ETMEYEN VE ÜÇ DAVA VEKİLİ BULUNMAYAN YERLERDE AVUKAT VE DAVAVEKİLİ SIFATINI HAİZ OLMAYAN VEKİLLERE UMUMİ HÜKÜMLER DAİRESİNDE BİR ÜCRET TAKDİR EDİLİR.
Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 61 inci maddesinin son fıkrası hükmünce üç avukat veya dâvavekili bulunmıyan yerlerde vekâletleri kabul edilenlere vekâlet ücreti takdirinde; Yargıtay Dördüncü Hukuk Dairesinin 12/3/1938 tarih ve 571/549 ve Üçüncü Hukuk Dairesinin 18/10/1940 tarih ve 8630/7193 sayılı kararlarını havi ilâmları arasında husule gelen içtihat uyuşmazlığının çözülmesi C. Başsavcılığının 20/2/1942 tarih ve 121 sayılı kenar yazılariyle gönderilen Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Umum Müdürlüğünün 18/2/1942 tarih ve 299/1342 sayılı yazıları ile istenilmesine mebni toplanan Tevhidi İçtihat Genel Kurulunda keyfiyet incelenerek; Sonuçta :
Borçlar Kanunu bir kimsenin dilediği kimseyi tevkil etmesine mâni bir hükmü ihtiva etmemektedir. Ancak; Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu bu hususta bazı takyidat koymuştur. Bir mahkemede kendisini temsil etmek üzere arzu ettiği kimseyi kayıtsız, şartsız tevkil etmeği mahzurlu gören kanun koyucusu, baroda kayıtlı avukatların vekil olarak tâyinini mecburi saymış ve bunu umumi menfaat ile ilgili görmüştür. Meslek disiplini bakımından bundaki fayda büyük olduğu gibi vatandaşın haklarını savunmakta ehliyet ve kifayeti bulunmıyan kimselerin dâva takibinde yeri olmaması da o derecede faydalıdır. Ancak; memleketin her köşesinde inzibat altına alınmış yani baroya kayıtlı avukat, hatta ruhsatnamesi olan dâvavekili bulunmadığı için Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 61 inci maddesinin son fıkrası bu durumda herkesin serbestçe intihap ettiği bir vekil vasıtasiyle kendisini temsil ettirebileceği hükmünü vazetmiştir. Bu suretle tevkil edilmiş olan ve meslek ile alâkası bulunmıyan vekile ücret verilip verilmiyeceği ve verilecekse bu ücretin ne suretle takdir edileceği yani meslek müntesibi olan vekillerin ücretine esas olan tarifenin uygulanıp uygulanmıyacağı keyfiyeti, ihtilâfın konusunu teşkil etmektedir.
Bir âmme kanunu olduğu 22 nci maddesinde açıkca kabul edilmiş olan Avukatlık Kanunu, avukat olabilmek için bazı kayıt ve şartları ihtiva eder. Bir takım mükellefiyetler altında bulundurulan bu avukatların yükümlendikleri sorumluluklar gözönünde tutularak gördükleri hizmetlerin karşılığı olarak tâyin edilmiş olan ücretlerinden meslek ve disiplin dışında bulunan kimselerin de faydalanması doğru mudur?
Avukatlık ücret tarifesi mucibince kendisine mahkemece tâyin edilecek ücretin bu tarifede yazılı miktarın asgari haddinden aşağı olamıyacağı avukata tanınan haklardandır. Avukat ve dâvavekili evsaf ve ehliyetini haiz olmıyan bir kimseye bu hakları tanımak hukuk esaslarına ve takip olunan gayeye aykırı olmakla beraber kanunun bir zaruret neticesi de olsa bir avukatın göreceği işi görmeğe mezun kıldığı kimse tarafından görülen hizmetin ücretsiz gö...