İkrarın bölünemeyeceği ilkesinin ancak, ticari olaylar ve işlemlerin gerektirdiği özellikler gözönüne alınarak, bölünmesi mümkün olamayacak ikrarlarda uygulanması yasanın ruhuna uygun olur.
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu E.18 K.1931/45 T.9.12.1931 İKRARIN BÖLÜNEMEYECEĞİ İLKESİ
İKRARIN BÖLÜNEMEYECEĞİ İLKESİNİN ANCAK, TİCARİ OLAYLAR VE İŞLEMLERİN GEREKTİRDİĞİ ÖZELLİKLER GÖZÖNÜNE ALINARAK, BÖLÜNMESİ MÜMKÜN OLAMAYACAK İKRARLARDA UYGULANMASI YASANIN RUHUNA UYGUN OLUR.
Ticarî mesailde ikrarın tecezzi etmeyeceği Temyiz Mahkemesi Dördüncü Hukuk Dairesinin 3/5/930 ta. ve 3672/1971 no'lu karariyle içtihat edilmiş iken aynı hadisede deyni ikrar edip defide bulunan müddeaaleyhe definin isbat ettirilmesi lâzım geleceği Ticaret Dairei Aliyesinin 9/10/930 ta. ve 2459/2016 no'lu karariyle kabul edilerek iki daire arasında ihtilâfı içtihat hâsıl olduğu anlaşılmakla bu baptaki ilâm suretleri celp ve teksir ve Heyeti Umumiyeye tevdi olunduktan sonra 10/6/931 tarihine müsadif çarşamba günü içtima eden Heyeti Umumiyeye kırk üç zatın iştirak ettiği görüldükten ve nisabı müzakere tahakkuk ettikten sonra Ticaret Dairesinin noktai nazarını müdafaa ve teşrih etmek üzere söz alan dairei müşarünileyha reisi Halil İbrahim Beyefendi: Ticaret Kanunumuzun 683 üncü maddesindeki "ikrar tecezzi etmez" kaidesinin doğru veya yanlış olduğunu münakaşa edecek değiliz. Mesele noktai ihtilâf, bu kaidenin hadisata veçhi tatbikindedir.
Muhtelif milletlerin kanunlarındaki hükümlerden de anlaşılıyorki bu mesele pek çok ihtilâfı mucip olmuştur.
Arzu edilirdi ki bu kaide Kanunu Medeniye vaz edilmiş olsun.
Çünkü beyyine külfetinin Kanunu Medenide tanzim edilmesi bir kaidei umumiyedir. Buna rağmen Kanunu Medeniye vaz edilmeyerek hususî bir kanun olan Ticaret Kanununa vaz edilmiştir. Şu halde hukuku âdiye mesailinde bu kaidenin mevkii tatbiki yoktur. Ancak ticarî mesailde şekli tatbikini düşünmek lâzım.
Heyeti Umumiyeye arz olunan her iki ilâm arasında "ikrar tecezzi kabul etmez" kaidesinin muhtelif şekillerde hadisata tatbik edildiği anlaşılamamakla beraber meselenin halli de çok faideli olacaktır.
Bir müddeinin (müddeaaleyh zimmetinde şu kadar kuruş alacağım vardır) diye vaki iddiasına karşı müddeaaleyhin (o kadar borcum vardı, tediye ettim) cevabı bir ikrar mıdır, değil midir?
Bendeniz bu sözü ikiye ayırıyorum ve diyorumki burada bir ikrar ve bir de tediye defi vardır. Çünkü, ikrarın ne demek olduğu mevzuatı hâzırada tarif edilmemekle beraber bunun Mecellede bir tarifi vardı. İkrar, bir kimsenin kendisinde olan hakkını haber vermektir.
İşte burada da müddeaaleyh müddeinin kendisinde olan hakkını haber verildikten sonra def'e girişiyor ve o hakkın verildiğini iddia ediyor. Dafi def'ini isbat ile mükelleftir. Bu kaide de hiç bir yerde değişmez. Binaenaleyh bu mevsuf ikrarda eğer hadiseyi böyle kabul etmeyecek olursak netice ne olacak? Müddeiye diyeceğizki (sen müddeaaleyhin bu sözlerini ya aynen kabul edecek ve binaenaleyh davadan vaz geçeceksin ve yahut alacağını isbat edeceksin).
Müddei eğer müddeaaleyhin borcum yoktur, sözünü kabul etmiş olsa zaten dava etmemesi icap ederdi.
Müddei, müddeaaleyhin sözünü kabul etmeyince kendisine bir...