12.2.1951 tarihli içtihadı birleştirme kararında benimsenen"olay ve karinelerden olayda kanunen iyiniyet iddiasındabulunamayacak olan kimsenin kötüniyetini diğer tarafa kanıtlamasına gerek olmadığı" hususundaki kararın değiştirilmesine gerek bulunmamaktadır.
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu E.1991/1 K.1991/2 T.17.5.1991 İÇTİHATLARIN BİRLEŞTİRİLMESİNE YER OLMADIĞINA İLİŞKİN KARAR
12.2.1951 TARİHLİ İÇTİHADI BİRLEŞTİRME KARARINDA BENİMSENEN "OLAY VE KARİNELERDEN OLAYDA KANUNEN İYİNİYET İDDİASINDA BULUNAMAYACAK OLAN KİMSENİN KÖTÜNİYETİNİ DİĞER TARAFA KANITLAMASINA GEREK OLMADIĞI" HUSUSUNDAKİ KARARIN DEĞİŞTİRİLMESİNE GEREK BULUNMAMAKTADIR.
2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 45/1. maddesine dayanarak, Yargıtay Birinci Başkanı İsmet Ocakçıoğlu 30.1.1991 günlü yazı ile 14.2.1951 günlü ve Esas: 1949/17; Karar 1951/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının değiştirilmesini ileri sürmüştür.
Konu, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 16/5 ve 45/1. maddeleri uyarınca gündeme alınmış bulunmakla Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nda raportör üyenin açıklamaları dinlendikten sonra işin esasının görüşülmesine geçilmiştir.
14.2.1951 gün ve 1949/17 Esas, 1951/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile sonuç kısmında belirtildiği üzere vakıa ve karinelerden olayda kanunen iyiniyet iddiasında bulunamayacak durumu belirlemiş olan kimsenin kötüniyetinin diğer tarafa isbat ettirilmesine artık sebep ve vecih kalmayacağına ve dava hakkının doğumunu sağlayan veya bertaraf eden iyi ve kötüniyetin bu durumda mahkemece re'sen nazara alınabileceğine karar verilmiştir.
Bu içtihadı birleştirme kararı, benzer nitelikteki iki davada Medeni Kanunun 650. maddesinin uygulanmasında, dosyadaki olaylardan karinelerden kendisinden beklenen özeni göstermemesi sebebiyle iyiniyet iddiasında bulunamayacak durumu belirmiş ve dolayısıyle kötüniyetli olduğu anlaşılmış olan bir kimsenin kötüniyetini karşı tarafa isbat ettirmek gerekip gerekmeyeceği, başka bir anlatımla bu özel durumun mahkemece re'sen dikkate alınıp alınamayacağı konusunda Beşinci ve Birinci Hukuk Daireleri kararları arasında meydana gelen aykırılığı giderme amacıyla çıkarılmıştır.
İçtihadı birleştirme kararının incelenmesinden; uyuşmazlığın, kötüniyet iyiniyet keyfiyetinin def'i mi, itiraz mı olduğu noktasından çıkmadığı bu yönün tartışma konusu olmadığı anlaşılmaktadır.
İçtihadı birleştirme kararında tartışılan ve varılan sonuç, olay ve karinelerden kanunen iyiniyet iddiasında bulunamayacak durumu belirmiş olan kimsenin kötüniyetinin diğer tarafa isbat ettirilmesine gerek ve yer kalmayacağına ve dava hakkının doğumunu sağlayan veya bertaraf eden iyi ve kötüniyetin özel olarak bu durumda mahkemece re'sen görevden ötürü nazara alınabileceği doğrultusunda olup başkaca herhangi bir değişiklik ve ilave yapılmasına gerek bulunmamaktadır.
Görüşmeler sırasında bazı üyeler, değiştirilmesi ileri sürülen 1951 tarihli İçtihadı Birleştirme Kararının amacı yönünden Çoğunlukça benimsenen görüşe katılmakta ve bu yönden bir değişiklik yapılmasına gerek olmadığını; ancak kötüniyet iddiasının itiraz mı, def'i mi olduğu konusunda, söz konusu içtihadı birleştirme kararına dayanılarak farklı ve çelişik görüşlere Daire kararlarında rastlanılması itib...