Tehdit suçunun oluşması için taammüt unsurunun gerçekleşmesinin gerekip gerekmediği; kavga sırasında fevren söylenen sözlerin tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağı hakkında içtihatların birleştirilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu E.1991/5 K.1993/1 T.18.1.1993 R.Gazete No. 21605 R.G. Tarihi: 12.6.1993
İÇTİHATLARIN BİRLEŞTİRİLMESİNE YER OLMADIĞINA İLİŞKİN KARAR
TEHDİT SUÇUNUN OLUŞMASI İÇİN TAAMMÜT UNSURUNUN GERÇEKLEŞMESİNİN GEREKİP GEREKMEDİĞİ; KAVGA SIRASINDA FEVREN SÖYLENEN SÖZLERİN TEHDİT SUÇUNU OLUŞTURUP OLUŞTURMAYACAĞI HAKKINDA İÇTİHATLARIN BİRLEŞTİRİLMESİNE YER OLMADIĞINA KARAR VERİLMİŞTİR.
Dördüncü Ceza Dairesi Başkanı Sami Selçuk 1/4/1991 günlü yazı ile Türk Ceza Kanunu'nun 191 inci maddesinde yer alan "tehdit" ve 188 inci maddesinde yer alan, uygulamada "koşullu tehdit" diye anılan zorlama cürümlerinde; Ceza Genel Kurulu'nun, kavga sırasında öfkeyle (fevren) söylenen sözlerde tehdit cürmünün kasıt (taammüt) ögesinin bulunmadığı ve bu sebeple de suçun oluşmayacağı görüşünde olduğunu; Dördüncü Ceza Dairesi'nin ise son kararlarında bu görüşü değiştirdiğini; bu durum karşısında yerel mahkemelerde bu konuda duraksamalar meydana geldiğini ileri sürerek içtihadı birleştirme yolu ile aykırılığın giderilmesini istemiştir.
2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 45/2 nci maddesi uyarınca konuyu inceleyen Birinci Başkanlık Kurulu'nca 17/10/1991 gün ve 51 sayı ile kararlar arasında aykırılık bulunduğu sonucuna varılarak konunun İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nda görüşülmesine karar verilmiştir. 8/5/1992 günlü toplanan İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nda Raportör Üyenin açıklamaları dinlenerek gereği görüşüldü:
Önce kararlar arasında aykırılık bulunup bulunmadığı, içtihadı birleştirme yoluna gidilmesine gerek olup olmadığı yönü üzerinde durulmuştur.
1) Ceza Genel Kurulu'nun 2/7/1979 gün ve 182/312 sayılı kararında "sanığın tehdide konu edilen sözleri, cereyan eden bir ağız kavgası ve çekişme sırasında fevren sarfettiğinin anlaşılmasına ve Yüksek Yargıtay'ın yerleşmiş içtihadına göre, hakaretle müterafik olarak fevren söylenen sözlerde tehdit suçunun taammüt unsurunun oluşamayacağına göre"; 8/10/1979 günlü ve 354/450 sayılı kararında: "Yargıtay'ın kararlılık gösteren uygulamalarına göre kavga sırasında fevren söylenen söz ve davranışlarda taammüt unsuru bulunmaması nedeniyle tehdit suçunun oluşmasına olanak yoktur"; 27/4/1981 günlü ve 158/336 sayılı kararında "... sanıkların fevren sarfettikleri bu sözlerde tehdit suçunun taammüt unsurunun gerçekleşmediği gözetilmeden..."; 17/12/1984 gün, 190/436 sayılı kararında geçmiş uygulamalara da değinilerek: "Nitekim Yargıtay'ımız bugüne kadarki uygulamalarında sanığın kavga sırasında fevren sarfettiği sözlerde tehdit suçunun tasarlama unsurunun bulunmadığı;... tehdit fiilinin tasarlanarak işlenmesi şarttır"; 9/11/1987 gün, 376/533 sayılı kararında temyize konu davaya esas olan olayların özelliklerine de değinilerek: "Tehdit suçunun oluşması için sanığın takip ettiği maksadının tehdit fiiline başka bir cürüm niteliği verecek şekilde oluşmaması lazımdır. Tehdit fiili taammüden oluşmalı, tehevvüren tehditte bulunulmamalıdır. Yerleşmiş uygulamalara göre kavganın deva...