Yıllık ücretli izin hakkı ile ilgili usul ve esaslar; 4857 sayılı İş Kanunu’nun 53-61, 854 sayılı Deniz İş Kanunu’nun 40, 5953 sayılı Basın İş Kanunu’nun 21, Mesleki Eğitimi Kanunu’nun 26, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 422-425 maddelerinde düzenlenmiş ayrıca da 4857 sayılı İş Kanunu’nun 60. maddesine istinaden Yıllık Ücretli İzin Yönetmeliğinde düzenlenmiştir. Yıllık Ücretli İzin işçinin dinlenme hakkıdır. Anayasal temeli olan dinlenme hakkının, işyerinin gereklerine uygun biçimde ve mümkün olduğunca işçinin talebi çerçevesinde kullandırılması gerekir. Yıllık ücretli izinlerin öngörülen süreler içinde işveren tarafından sürekli bir şekilde verilmesi zorunludur. Yıllık ücretli iznin işveren tarafından bölünemeyeceği kural olarak kabul edilmiş olmakla birlikte tarafların anlaşması ile bir bölümünün on günden aşağı olmamak üzere bölünebileceği yasa hükmüdür. 4857/56. maddesine dayanarak işçi işveren ile anlaşarak yıllık iznini bir bölümü on günden aşağı olmamak üzere bölebilir. Kanun koyucu, yıllık ücretli izin ile işçinin dinlendirilmesini amaçlamakla birlikte tarafların anlaşması ile iznin bölünebileceğini kabul etmiştir. İznin bölünerek kullanılabilmesinde tarafların anlaşması ve bir bölümünün 10 günden aşağı olmaması zorunluluğunu getirmiştir. Karşılıklı olarak tarafların anlaşmaları halinde bu konuda işçilere yarım gün yıllık ücretli izin verilmesinin önünde yasal bir engel bulunmamaktadır. Uygulamada genelde Bayram arifelerinde veya işçilerin mazeretlerinin ve özel işlerinin olduğu günlerde yarım gün İzin kullanılmasının söz konusu olduğunu görmekteyiz.
Bu karar için tam metin henüz yüklenmemiş.