Kamu harcamalarını finanse etmek için devletlerin elinde bulunan en önemli gelir kalemlerinin başında vergi gelirleri gelmektedir. Vergileme yetkisi en önemli devlet yetkilerden birisi olup, yasal dayanağını doğrudan Anayasalardan almaktadır. Vergileme yetkisi de sınırsız ve ölçüsüz bir yetki olmayıp hukuk devletinin gereklerine uygun bir şekilde anayasada güvence altına alınan bazı ilkeler gözetilerek icra edilen bir yetkidir. Her ne kadar vergileme yetkisi ile vergileme süreçleri kaynağını anayasa ve kanunlardan alıyor olsa da verginin özünde mükelleflerin ekonomik varlıklarından zora dayanılarak alınıyor olması ona karşı mükelleflerde olumsuz psikolojik durumların ortaya çıkmasına yol açabilmektedir. Bu durumun sonucu olarak genellikle hazine aleyhine mükellefler tarafından negatif tepkiler geliştirilebilmektedir.
Bu karar için tam metin henüz yüklenmemiş.