Anayasa'nın 50'nci maddesinde, dinlenmenin çalışanların hakkı olduğu, ücretli hafta ve bayram tatili ile ücretli yıllık izin hakları ve şartlarının kanunla düzenleneceği belirtilmiştir. Ayrıca, Çalışma Sürelerinin Düzenlenmesine İlişkin 04.11.2003 tarihli ve 2003/88/Ec sayılı AP ve Konsey Direktifinde, Uluslararası Çalışma Örgütünün Sınai Müesseselerde Hafta Tatili Yapılması Hakkında 14 sayılı Sözleşmesinde ve Avrupa Sosyal Haklar Sözleşmesinde hafta tatili konusuna yer verilmiştir. 394 sayılı Hafta Tatil Kanunu ile 4857 sayılı İş Kanunu'nda hafta tatili konusu düzenlenmiştir. İşçinin çalıştırıldığı işte geçirdiği süreye çalışma süresi denilmektedir. İş Kanununa göre, genel bakımdan çalışma süresi haftada en çok 45 saattir. İş sözleşmesi veya toplu iş sözleşmesiyle hafta tatiline hak kazanılması için haftalık 45 saatin altında bir sürenin belirlenmesi durumunda belirlenen bu süre kadar, böyle bir sürenin belirlenmemiş olması halinde ise haftalık 45 saatlik süre kadar sözleşmeyle belirlenen günlerde çalışılması gerçekleştiğinde, 7 günlük bir zaman dilimi içinde kesintisiz olarak kullanmak üzere en az 24 saat olarak işçiye verilen dinlenmeye hafta tatili denilmektedir. İşçinin her 7 gün içinde kesintisiz 24 saat hafta tatili kullanması yerine, 2 haftalık hafta tatilini birleştirmek suretiyle 2'nci haftanın sonunda 2 gün olarak, 3 haftalık hafta tatilini birleştirmek suretiyle 3'üncü haftanın sonunda 3 gün olarak, 4 haftalık hafta tatilini birleştirmek suretiyle 4'üncü haftanın sonunda 4 gün olarak, 5 haftalık hafta tatilini birleştirmek suretiyle 5'inci haftanın sonunda 5 gün olarak kullanmasında olduğu gibi hafta tatillerinin birleştirilerek kullanılması, birleştirme yapılıncaya kadar işçilerin hafta tatillerinde çalıştırılması mümkün bulunmamaktadır.
Bu karar için tam metin henüz yüklenmemiş.