26.6.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan bu Anayasa Mahkemesi Kararı ile; 6/6/2002 tarihli ve 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nda değişiklik yapılmıştır.
“Davacının, Burdur Devlet Hastanesinin 07.06.2007 tarih ve 645 rapor numaralı Özürlü Sağlık Kurulu Raporuna göre "ankilozan spondilit, her iki kalçada endoprotezli, sol kalçada ankiloz" teşhisi ile %64 oranında engelli olduğu, Antalya Atatürk Devlet Hastanesinin 22.11.2023 tarih ve 2023112213513562962105 sayılı raporu ile Ankara İl Sağlık Müdürlüğünün 29.02.2024 tarih ve 202422911049739631c2 sayılı raporu ile Sürücü Adayları ve Sürücülerde Aranacak Sağlık Şartları ile Muayenelerine Dair Yönetmelik'in 8-1. maddesinin (a) fıkrası uyarınca “sürücü olamaz” şeklinde karar verilerek araç kullanamayacağına yönelik karar verildiği, davacı tarafından Antalya Vergi Dairesi Başkanlığına 25.04.2024 tarihinde başvuruda bulunularak 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 7. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendi uyarınca engellilik indiriminden faydalanılmak istenildiği, ancak davalı idarece talebin 03.05.2024 tarih ve 114576 sayılı yazı ile ehliyet alamaz raporu bulunduğu için kanuni ifadede yer alan bizzat kullanım şartının gerçekleşmediği sebebiyle reddedildiği, bunun üzerine bahse konu işlemin iptali istemiyle bakılan davanın açıldığı anlaşılmaktadır. 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 7. maddesinin birinci fıkrasının (2) numaralı bendinde yer alan (c) alt bendiyle, %90 oranından az derecede engelli olduğu halde bizzat kullanım (sürücü olma) imkanı bulunan engellilerin özel tüketim vergisinden muaf olduğu düzenleme altına alınmış olup, alınacak araçları bizzat kullanım imkanı olmayan (sürücü olamayan) ve engellilik oranı %90 altında olan engellilerin bu istisnadan faydalanma olanağı olmadığı düzenleme altına alınmış olup, dava konusu uyuşmazlığa dayanak oluşturmaktadır. Kanun hükmüne göre, %90 altında engelli olan ve engel durumuna göre araç kullanabilecek olan kişilerin özel tüketim vergisi muafiyetinden faydalanması mümkünken, %90 altında engelli olduğu halde araç kullanamayacak olan engellileri muafiyet dışı tutmuştur. Böylece kanuni düzenleme ile engelliliğe göre ayrımcılık yapılmıştır. II- İLGİLİ BAŞVURUYA KONU YASA HÜKMÜ: 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun "Diğer İstisnalar" başlıklı 7. maddesinin birinci fıkrasının (2) numaralı bendinde yer alan somut norm denetimine konu yasa hükmü şöyledir: " Bu Kanuna ekli; (...) (II) sayılı listede yer alan kayıt ve tescile tâbi mallardan; (...) c)87. 03 (hesaplanması gereken özel tüketim vergisi ve diğer her türlü vergiler dahil bedeli 200.000 TL’yi aşanlar hariç), 87.04 (motor silindir hacmi 2.800 cm³'ü aşanlar hariç) ve 87.11 G.T.İ.P. numaralarında yer alanların, bizzat kullanma amacıyla engelliliğine uygun hareket ettirici özel tertibat yaptıran malûl ve engelliler tarafından, ( ...) Beş yılda bir defaya mahsus olmak üzere ilk iktisabı. (...) vergiden müstesnadır." III-ANAYASAYA AYKIRILIK NEDENLERİ İLE İLGİLİ ANAYASA VE ULUSLARARASI SÖZLEŞME MADDELERİ: Anayasa'nın 2. maddesinde, "Türkiye Cumhuriyeti, toplumun huzuru, milli dayanışma ve adalet anlayışı içinde, insan haklarına saygılı, Atatür...