Duruşmada hazır bulunan dilekçi Halil Vehbi Yenice ile Sayıştay Savcısının sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyada mevcut belgeler okunup incelendikten sonra gereği görüşüldü: 1- 1030 sayılı ilamın 2. maddesiyle kurum hekimlerine işyeri hekimliği ücreti ödendiği gerekçesiyle tazmin hükmü verilmiştir. 30.06.2012 tarih ve 28339 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 6331 sayılı “İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu”nun Geçici 6. maddesinde “Kamu kurum ve kuruluşları ile mahalli idarelerde gerçekleştirilmiş olan işyeri hekimliği ücreti ödemeleri nedeniyle kamu görevlileri hakkında idari veya mali yargılama ve takibat yapılamaz, başlatılanlar işlemden kaldırılır, bu ödemeler geriye tahsil ve tazmin konusu edilemez.” Denilmektedir. Bu hüküm karşısında 6331 sayılı Kanunun geçici 6. maddesi kapsamında bulunduğu anlaşılan tazmine konu ilam maddesi hakkında mali yargılama ve takibat yapılamayacağından...
Duruşmada hazır bulunan dilekçi Halil Vehbi Yenice ile Sayıştay Savcısının sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyada mevcut belgeler okunup incelendikten sonra gereği görüşüldü: 1- 1030 sayılı ilamın 2. maddesiyle kurum hekimlerine işyeri hekimliği ücreti ödendiği gerekçesiyle tazmin hükmü verilmiştir. 30.06.2012 tarih ve 28339 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 6331 sayılı “İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu”nun Geçici 6. maddesinde “Kamu kurum ve kuruluşları ile mahalli idarelerde gerçekleştirilmiş olan işyeri hekimliği ücreti ödemeleri nedeniyle kamu görevlileri hakkında idari veya mali yargılama ve takibat yapılamaz, başlatılanlar işlemden kaldırılır, bu ödemeler geriye tahsil ve tazmin konusu edilemez.” Denilmektedir. Bu hüküm karşısında 6331 sayılı Kanunun geçici 6. maddesi kapsamında bulunduğu anlaşılan tazmine konu ilam maddesi hakkında mali yargılama ve takibat yapılamayacağından ilgili maddenin İŞLEMDEN KALDIRILMASINA, 2- Aynı ilamın 4.maddesiyle Saraybahçe Belediyesi sınırları içinde mevcut olan 29 mahalle ve köyün muhtarlarına düzenli olarak aylık 100,00 TL ödeme yapıldığı gerekçesiyle 17.400,00 TL.ye tazmin hükmü verilmiştir. Dilekçi dilekçesinde özetle; 5393 sayılı Belediye Kanununun "Mahalle ve Yönetimi" başlıklı 9. Maddesinin son fıkrası; "Belediye, mahallenin ve muhtarlığın ihtiyaçlarının karşılanması ve sorunlarının çözümü için bütçe imkânları ölçüsünde gerekli ayni yardım ve desteği sağlar: kararlarında mahallelinin ortak isteklerini göz önünde bulundurur ve hizmetlerin mahallenin ihtiyaçlarına uygun biçimde yürütülmesini sağlamaya çalışır” şeklindedir. Söz konusu hüküm Belediyelerin mahallelerin ve muhtarların ihtiyaçlarının karşılanması ve sorunlarının çözümü için bütçe imkanları ölçüsünde gerekli ayni yardım ve desteği sağlayabileceğini ifade etmektedir. Belediyemiz tarafından söz konusu hükme uygun olarak belediyemiz sınırları içerisinde yer alan 29 köy ve mahalle muhtarlıklarına muhtarlık binalarının su, elektrik vb giderleri ödenmek suretiyle yardımlarda bulunulmuştur. Söz konusu giderlerden su ve elektrik giderlerinin belediyemiz tarafından alınarak ayni olarak muhtarlıklara teslim edilmesi gibi bir uygulama bu hizmetlerin doğası gereği mümkün olmadığından bunlara ilişkin giderler ödenmek suretiyle gerçekleştirilmiştir. Buna ek olarak muhtarlıkların hizmetlerini yürütürken ihtiyaç duydukları diğer giderler ise faturaları karşılığı olarak ödenmiştir.” Demiştir. Savcılık Daire kararının onanması yönünde görüş bildirmiştir. 5393 sayılı Belediye Kanununun 9.maddesinde; “Belediye, mahallenin ve muhtarlığın ihtiyaçlarının karşılanması ve sorunlarının çözümü için bütçe imkânları ölçüsünde gerekli ayni yardım ve desteği sağlar; kararlarında mahallelinin ortak isteklerini göz önünde bulundurur ve hizmetlerin mahallenin ihtiyaçlarına uygun biçimde yürütülmesini sağlamaya çalışır.” Hükmü yer almaktadır. Bu hükme göre belediyelerin muhtarlıklara nakdi yardımda bulunması mümkün değildir. Dilekçede ayrıca elektrik, su giderlerinin dışındak...